จิตมันปรุงแต่งไปเรื่อยเปื่อยเป็นเรื่องเป็นราวแต่หากหลับไม่ พลิกซ้ายทีขวาทีกำหนดลมหายใจ พุทโธ-พุทโธ ก็ยังไม่สงบ แต่จิตใจก็ไม่ได้กังวลหรือเครียดมากเท่าไหร่นัก

   ในที่สุดผมก็ผ่านวันเสาร์-อาทิตย์มาได้โดยไม่พึ่งยาพาราฯตามที่ตั้งใจไว้ การรับรู้อารมณ์ในขณะปวดหัว มึนหัว ช่วยให้อาการปวดก็แค่เวทนาบางอย่างที่เกิดขึ้น แม้ช่วงเย็นผมจะถามภรรยาว่าตกลงหมอไม่ให้ทานยาจริงหรือ ใจหนึ่งฉุกคิดว่าถามทำไม จริงๆที่ถามเพราะใจดวงที่อ่อนแอพยายามจะหาแรงหนุนในการที่จะยอมแพ้ เพื่อที่จะได้ทานยาแก้ปวด

   "ก็หมอบอกว่าถ้าไม่ทานได้ก็ดีเพราะยามันมีผลต่อไต ทนไม่ได้อีกหน่อยฉีดทุกครั้งก้ต้องกินทุกครั้ง"

   ผมก็ถามไปงั้นล่ะ จริงๆผมก้ต้องการชนะใจตัวเองเหมือนกัน มันเป็นการต่อสู้ที่ผมเองไม่กังวลและทรมานมากเหมือนครั้งแรก การที่ได้ทบทวนตัวตนบ่อยๆมันทำให้จิตได้อยุ่กับปัจจุบันมากขึ้น แม้บางครั้งจะมีอาการวูบวาบหรือปวดหัวแปล็บขึ้นมา แต่ก็พยายามรับรู้กับมัน

   เย็นวันอาทิตย์ภรรยาได้ชวนไปกราบหลวงพ่อโตวัดบางพลีฯซึ่งอยู่ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่นัก บรรยากาศการทำบุญทำให้จิตใจเยือกเย็นมากขึ้น ผู้คนต่างหลั่งใหลกันมาขอพร กราบไหว้กันเนืองแน่นแม้จะเย็นมากแล้วก็ตาม

   คืนวันอาทิตย์ผมนอนประมาณสี่ทุ่มมารู้สึกตัวตื่นเอาตอนเที่ยงคืน และข่มตายังไงก็ไม่ยอมหลับ พยายามดูลมหายใจก้ไม่มีสมาธิเอาเสียเลย แต่รู้อยู่อย่างคือจิตใจมันคอยนึกถึงเรื่องงานที่ยังค้างคาอยู่และพรุ่งนี้วางแผนไว้จะไปจัดการ

   จิตมันปรุงแต่งไปเรื่อยเปื่อยเป็นเรื่องเป็นราวแต่หากหลับไม่ พลิกซ้ายทีขวาทีกำหนดลมหายใจ พุทโธ-พุทโธ ก็ยังไม่สงบ แต่จิตใจก็ไม่ได้กังวลหรือเครียดมากเท่าไหร่นัก

   ลุกขึ้นนั่งขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย กำหนดลมหายใจเข้าออกให้จริงจังกันไปเลยดูสิว่าใจมันจะยังเตลิดไปไหนต่อไหนอีก

   ผมนั่งได้ประมาณยี่สิบนาที ใจออกจากการกำหนดลมหายใจหลายรอบเป็นการต่อสู้ที่ดูเหมือนจะยาวนานแต่ จิตดูมันไปตามมันกลับมาให้เร็วให้ได้ทุกๆครั้งที่มันเตลิดออกจากสมาธิ

   ผมล้มตัวลงนอนประมาณตีสามและมาตื่นอีกทีตีห้ากว่าเพื่อจะไปทำงาน แม้จะนอนไม่เต็มที่เท่าไหร่แต่ผมจะไม่นำเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างว่าเหนื่อยหรือง่วง ตัดความคิดเหล่านี้เพื่อให้หายกังวลจากการปรุงแต่งต่างๆที่ผ่านมา

   เพื่อจะได้เรียนรู้มันไป เพราะแม้อาการปวดหัวยังสามารถผ่านมันมาได้สองวัน แล้วเพียงอารมณ์ทั่วๆไปของวันปกติของการดำเนินชีวิต ทำไมเราจะไม่เรียนรู้และรับรู้ไปกับมันเล่า

   ...ผมจะเรียนรุ้ไปกับกับมัน กับชีวิตนี้...