การพัฒนาเป็นความพยายามปรับปรุงเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น โดยองค์การสหประชาชาติได้ให้ความหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนไว้ว่า “ตอบสนองต่อความต้องการของชนในรุ่นปัจจุบันโดยไม่ทำให้อนุชนเสียโอกาสในชีวิต”  การพัฒนาที่ดีและยั่งยืนต้องยังประโยชน์ให้แก่คนรุ่นปัจจุบันและอนาคต ให้ดำรงชีวิตและเข้าถึงโอกาสของการพัฒนาศักยภาพสูงสุดที่ตนมี(living life at the fullest potential) การพัฒนามิควรใส่ใจในด้านเศรษฐศาสตร์เพียงอย่างเดียว แต่ต้องคำนึงถึงด้านความต้องการ ทางสังคม จิตใจ สิทธิมนุษยชน และความเสมอภาคในโอกาสร่วมกัน การพัฒนาที่สำคัญประการหนึ่งในยุคนี้ ที่ต้องควบคู่ไปกับการพัฒนาคนและทีมขององค์การ คือการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรม ความคิด ความเชื่อ การแสดงออกร่วมกันของคนในองค์การให้มีลักษณะอ่านออก เขียนได้ ทันโลก ทันกาล โดยไม่เสียเอกลักษณ์ รากเหง้าดั้งเดิมของตนเอง การเปลี่ยนแปลงต่างๆขององค์การจะไม่บรรลุผล หากผู้คนไม่ปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ การพัฒนาที่ดีต้องทำอย่างเป็นระบบและมีเป้าหมาย (วีระวัฒน์ ปันนิตามัย.2548 :1-8)