ข้างหนึ่งคือความเชื่อ อีกข้างหนึ่งคือความจริงและความถูกต้อง ในชีวิตคนเรา จะเลือกข้างไหนดี

ข้างหนึ่งคือความเชื่อ อีกข้างหนึ่งคือความจริงและความถูกต้อง

ในชีวิตคนเรา จะเลือกข้างไหนดี 

บางคนเชื่อว่ามีกระหังลิงลมอยู่จริง จึงเอาแห  มาดัก  เอาผ้ายันต์มาติดไว้ประตู

พอรู้ความจริงว่าพวกขี้ยา ไม่ได้มีวิชาอาคมอะไร ก็หายเชื่อ

บางคนเชื่อว่า ปลีกล้วยออกข้างต้น มีเลขหวยติดมาด้วย

พอไปซื้อหวย ถูกกินรวบ ก็หายเชื่อ  (แต่ก็อาจไม่เข็ด)

บางคนเชื่อว่าตุ๊กแกห้อยหัวฟังเทศนาได้

พอรู้ว่าถูกหลอกขายรูปถ่ายก็หายโง่

บางคนเชื่ออย่างนั้น เชื่ออย่างนี้  เพราะรู้สึกเอาว่าน่าจะเป็นจริงตามที่มีคนเขาเอาความรู้สึกมาปั่นให้เกิดความเชื่อ     

บางคนก็ไม่เชื่อเพราะว่าเป็นคนมีความรู้ ริงๆเกี่ยวกับสิ่งที่คนทั่วไปเขาเชื่อกัน

คนที่เชื่อและไม่เชื่อถ้ามีความคิดเห็นด้วยบ่อย ๆ  มาก ๆ ไปพร้อมกับความรู้ 

ที่เพิ่มขึ้น ก็อาจเปลี่ยนแปลงความเชื่อเป็นไม่เชื่อ หรือ ไม่เชื่อ เป็นเชื่อได้

ความเชื่อ และไม่เชื่อ  ที่ถูกต้อง จะเกิดขึ้นได้หากค้นพบความจริง

แต่ความจริงก็พบได้ยากหากไม่มีความรู้  และมีผู้มาคอยปั่นหัวให้เชื่อ

พบความจริง ความถูกต้องเมื่อไร ก็ไม่ถูกหลอก

นอกจากนั้นก็ยังจะช่วยให้คนอื่น ทันคนทันเกมของพวกคนชั่วอีกด้วย

แล้วจะเลือกข้างไหนดี

แน่นอน…ท่านต้องตอบว่า  เลือกข้าง ความจริง และความถูกต้อง

แล้วจะรู้อย่างไรว่า เป็นความจริง และ ถูกต้อง

ก็ลองกลับไปอ่านข้างต้นที่กล่าวถึงบทเรียนการค้นพบความจริง และความถูกต้องอีกที

อ่านจบแล้ว…..ถ้าจะให้ดีเปิดเพลงนี้ฟังด้วยอีกทีนะครับ

คลิ๊กเลยครับ http://music.forthai.com/music/lyric/?sid=4070

แสนสงสารหมู่มัสยา
ที่พากันหลงเหยื่อ
ถูกพรานเบ็ดเบื่อ
อ่อยเหยื่อหย่อนทิ้งลงมา
เพียงพรานต้องการ
นงคราญหมู่มัสยา (รวมถึงคนที่ฉลาดน้อยกว่าทั้งหลาย)
หย่อนเบ็ดเหยื่อเงินตรา
ล่อหลงพากันหลงลืมตน.
แสนสงสารสุดทางจะหนุน
ดรุณที่ยังอ่อน   (รวมถึงคนที่ยังเข้าถึง ความจริงและความถูกต้องไม่ได้)
ถูกพรานเกี่ยวหย่อน (พวกขี้โกงทั้งหลาย)
จากคอนไปแล้วเสียคน (รวมถึงเสียเงิน เสียค่าโง่ เสียอิสระภาพ) 
ปลากินเหยื่อดี
จึงมีพรานทุกแห่งหน
หย่อนเบ็ดลงสายชล
ตกเสียจนปลาหมดลำคลอง.
หมู่มัสยานารีนี้เอย
เปรียบเปรยเหมือนปลา
เป็นเหยื่อกามาต้องพาหม่นหมอง (รวมถึงเป็นเหยื่อของคนโกงที่ฉลาดกว่า  แต่ก็ไม่แน่เสมอไป เพราะเหนือฟ้าย่อมมีฟ้า ที่ว่าฉลาดกว่าก็ติดคุกได้หัวโต)

หลงเหยื่อเงินตราน้ำตาตกนอง
มักครองอกตรม ระทมใจเจือ
เพราะเหยื่อของพราน.
แสนสงสารแต่ยังไม่สาย
จะกลายเป็นปลาปล่อย
เก็บใจหนักหน่อย
อย่าปล่อยใจหลงซมซาน
จงมองให้ดีใครมีเหลี่ยมมาอ่อนหวาน
ก็จงดูนานนาน
ถ้าแม้พรานจงหักเบ็ดพลัน.  (หากพบว่าเป็นขี้โกง ก็ปราบ หรือ หาทางปราบในทันที)