ใครเคยอ่านหนังสือเรื่อง How they do it หรือพวกนั้นนั่นกันยังไง
อาจจะทึ่ง ที่พบว่าบรรดาสิงสาราสัตว์ทั้งหลายนั้นสัตว์ที่ได้ชื่อว่าโรแมนติกที่สุดก็คือ จระเข้
เขาบอกว่าจระเข้เป็นคู่รักที่ละเมียดละไม ถ้าหนุ่มจระเข้เกิดไปติดใจสาวใดล่ะก็
เขาจะติดตามเธอไปในทุกหนแห่ง จระเข้หนุ่มสาวทีใจตรงกัน หลังจากผ่านช่วงเกี้ยวพาราสี
ซึ่งเป็นช่วงโปรโมตกระหน่ำซัมเมอร์เซลของตวามรักไปเรียบร้อย
เขา-เธอ ผู้มีผิวหนังตะปุ่มตะป่ำเหล่านี้จะแสดงบทรักต่อกันอย่างอ่อนหวานนุ่มนวล

...สัตว์เพศผู้หลายชนิดผละจากคู่รักของมันทันทีหลังจากเสร็จกิจ และไม่สนใจไยดีคู่ของมันเลย
แต่สำหรับจระเข้ไม่ใช่ จระเข้หนุ่มจะยังคลอเคลียเคียงข้างภรรยาของมันไปตลอด
.....อย่างไรก็ดี แม้ว่าจระเข้จะได้ชื่อว่าเป็นคู่รักที่นุ่มนวลอ่อนหวานโรแมนติกที่สุด
แต่มันก็ไม่ใช่ผู้นำครอบครัวหรือ "พ่อ" ที่ดีแต่อย่างใด เนื่องจากว่าภรรยาของมันคลอดลูกออกมาในปลายฤดูกาลนั้นๆ โดยธรรมชาติ
ถ้าไม่มีหมอตำแยหรือใครแยกลูกๆออกไป จระเข้หนุ่มคุณพ่อคนใหมมักจะ "กิน" ลูกๆของมันอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดครอกทุกทีไป

นางพญาผึ้งวัยเจริญพันธุ์อาจจะปิ๊ง"ผึ้งหนุ่ม" ตัวแรกและตัวเดียวในชีวิตที่เธอจับได้กลางอากาศ
นางพญาผึ้งไม่ต้องรอของขวัญหรือดอกไม้ โดยไม่ต้องรอให้เขาเข้ามาจีบก่อน
ไม่ต้องกระมิดกระเมี้ยนเอียงอายในการแสดงความรู้สึกข้างในของตนตวัดตาปิ๊งใคร
เธอสามารถตวัดเขาลงมาอยู่ในอ้อมกอดเธอได้ทันที

สังคมผึ้งไม่ต้องพาตัวผู้มากนัก เพราะหลังเลิฟซีนของนางพญา นักชีววิทยาบอกว่า
พวกผึ้งสาวๆจะลากเอาศพของผึ้งหนุ่มๆมาออกมาทิ้งนอกรวงรังทุกวัน ส่วนผึ้งงานที่ทำ"งานบ้าน" ก็คือผึ้งเพศหญิงที่เป็นหมัน
เรียกได้ว่ารังผึ้งคือยูโธเปียของบรรดาเฟมินิสต์(พวกเรียกร้องสิทธิสตรี) โดยธรรมชาติก็ว่าได้

พวกตั๊กแตนสาวๆสิ ใจเด็ดกว่านั้น เธอน่าจะเป็นซีโมนเดอร์โบวัวร์แห่งท้องทุ่ง
คงได้เพราะขณะที่เธอ "เลิฟซีน" กำลังดำเนินไปด้วยดี พวกเธอจะขบกัดศีรษะชู้รักของเธอจนขาดออกจากตัวทันที
ตำนานชู้รักหัวขาด เป็นเรื่องน่าพิศวงในใจผู้คนเสมอ โดยเฉพาะในหมู่เพศชาย
เพราะในโลกนี้คงไม่มีผู้ชายคนไหนในใจกล้าบ้าบิ่น อุทิศตนเสี่ยงตายเพื่อเซ็กซ์ ด้วยใจเด็ดเดี่ยวมั่นคงเหมือนตั๊กแตนหนุ่มๆอีกแล้ว

อ้างอิงมาจาก : หนังสือเรื่อง จระเข้ ตั๊กแตน ผึ้ง โจดี้ ฟอสเตอร์ ผู้หญิง ผู้ชาย ของ 'ปราย พันแสง