แว่วเสียงนกพี่น้องสองตัวน้อย วันที่เคลื่อนเดือนคล้อยค่อยประจักษ์


รังรักนกเขาไฟ

บ่ายวันนั้นฉันมองสองนกเขา
บินคาบเอาเศษไม้และใบหญ้า
วางพาดพิงกิ่งตะแบกดูแปลกตา
แสวงหาแรงรักถักรวงรัง

ทีละกิ่งทีละก้านมากางกั้น
วางในวันระหว่างสร้างความหวัง
ต่างร่วมแรงร่วมรักร่วมระวัง
มิให้พังเพราะลมพัดพรมพรู

เมื่อออกไข่ใส่รังแล้วนั่งกก
ต้องผลัดเปลี่ยนเวียนวกนกทั้งคู่
ทั้งหากินกกไข่ใคร่ขันคู
ใครรับรู้เรื่องหลังบน “รังรัก”

แว่วเสียงนก “พี่น้อง” สองตัวน้อย
วันที่เคลื่อนเดือนคล้อยค่อยประจักษ์
สองพี่น้องร้องเพราะเสนาะนัก
คำร้องทักเสียงทองมองทุกที

วันฟ้าหมองมืดมิดเหมือนปิดม่าน
มองทุกด้านลมโบกกรรโชกถี่
สายฝนหลั่งถั่งถมปฐพี
ถึงยามนี้ชี้ว่ามีทารุณ

คราวสุรีย์เรืองรองของวันรุ่ง
เจิดจรุงจรัสวันอันอบอุ่น
รังของนกตกกระจายกลายเป็นจุล
“สองพี่น้อง” เนื้อละมุนก็หายไป

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110