ถ้าสถานศึกษาในปัจจุบันนี้ได้ นำวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบที่พระพุทธเจ้าใช้แล้ว ผมเชื่อว่าจะเป็นโรงเรียนที่มีความสุข มีความอบอุ่น เป็นโรงเรียนที่ไม่ตาย

 

คำนำ

 

 

                ในช่วงปี พ.ศ. 2550 – 2551  ผมมีเวลาอยู่บ้านนานมาก  จึงนอกจากปลูกผักไว้รับประทานแล้ว  ผมอ่านหนังสือ  3  เรื่องคือ

                1.  ทางแห่งความดี    อาจารย์วศิน   อินทสระ      เป็นผู้เขียน

                2.  พุทธสาวก พุทธสาวิกา  อาจารย์เสถียรพงษ์วรรณปก        เป็นผู้เขียน

               3.ชีวประวัติ  พุทธสาวิกา  อาจารย์จำเนียร ทองฤกษ์ เป็นผู้เขียน

ผมอ่านหนังสือ  3  เรื่องนี้  แบบอ่านแล้วอ่านอีก เพราะสนใจเรื่องราวที่มีอยู่กับสนใจธรรมะและกลวิธีสอนของพระพุทธองค์  โดยเฉพาะกลวิธีสอนของพระพุทธเจ้านั้น  ผมเห็นว่าเป็นเรื่องที่ยังทันสมัยอยู่เสมอ  จับเรื่องใด  ตอนใดขึ้นมาอ่าน ผมก็เห็นว่า ยังเป็นวิธีสอนที่ล้ำหน้าอยู่ในปัจจุบันนี้  ไม่ว่าในเรื่องจิตวิทยาการสอน  จิตวิทยาการเรียนรู้  หรือเรียกรวมๆ  กันว่า จิตวิทยาสำหรับครู   และสิ่งที่ผมคิดต่อคือ ถ้าสถานศึกษาในปัจจุบันนี้ได้ นำวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบที่พระพุทธเจ้าใช้แล้ว ผมเชื่อว่าจะเป็นโรงเรียนที่มีความสุข  มีความอบอุ่น    เป็นโรงเรียนที่ไม่ตาย

                ด้วยความคิดดังกล่าวข้างต้นผมจึงนำเรื่องบางเรื่องของพระอรหันต์บางองค์มาเล่าย่อ ๆ ในหนังสือเล่มนี้  (ถ้าจะให้ได้เรื่องที่สมบูรณ์โปรดอ่านจากหนังสือ  3  เรื่องที่กล่าวไว้ข้างต้น)  แล้วนั่งถอดรหัสวิธีสอนของพระพุทธองค์ และเขียนเป็นหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา

                ผมขอกราบขอบพระคุณ  อาจารย์วศิน  อินทสระ  อาจารย์เสถียรพงษ์   วรรณปก  อาจารย์จำเนียร   ทองฤกษ์   ที่เขียนหนังสือทั้ง  3  เล่ม  ซึ่งจุดประกายให้ผมได้คิดเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา  และขอขอบพระคุณ  ท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุ   รศ.ดร.อารี  พันธ์มณี        รศ.ดร. ปรียาพร   วงศ์อนุตรโรจน์  ที่ผมได้อ้างอิงเรื่องและหลักจิตวิทยาประกอบการเขียนหนังสือเล่มนี้ด้วย  ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่สนใจอ่านหนังสือเล่มนี้และผมใคร่ขอคำแนะนำ  เกี่ยวกับการนำเสนอเรื่องราวของหนังสือเล่มนี้  เพื่อที่จะได้พัฒนาแนวคิดและวิธีการเขียนของผมต่อไป

 

 ชาตรี สำราญ

   79   ถ. คุปตาสา  อำเภอเมือง

  จังหวัดยะลา  95000

081 – 957-6136 , 073-215-454

อ่านเป็นเล่มได้ที่ https://docs.google.com/docume...