Quality Time

การออกกำลังกาย  ออกให้พอดีๆ  ไม่ต้องโหมหนักจะตายก่อนแก่  ขอให้ทำสม่ำเสมอให้เหมาะสมกับสภาพร่างกาย  อย่าอวดนะว่าเป็นนักกีฬา  ผมไปเผามาแล้วหลายคน  อวดเสมอเป็นนักกีฬาเก่าวิ่งวันละแปดกิโลเมตร  ยึดพื้นครั้งละ ๒๐๐ ที  คนหนึ่งเผาที่วัดธาตุทอง อีกคนที่วัดชลประทาน  เอาให้มันพอดีๆอย่าขี้เกียจ  ความพอดีเป็นอย่างไรถ้าไม่รู้ก็อย่าอ่านเลยครับ 

พล.ต.ต อังกูร อาทรไผท


วันนี้ได้คุยกับเพื่อนร่วมงาน เขาแนะนำว่าให้ออกกำลังกายทุกวัน  แต่ให้ทำหลายอย่าง แล้วเขาบอกว่าควรจะว่ายน้ำสักสองสามวันสลับก่อน  ผมฟังดูแล้วให้ประทับใจ รู้จักกันมาตั้งสามสิบกว่าแล้ว เพื่อนดูไม่แก่เลย

วันนี้เลยมาชวนลูกๆไปว่ายน้ำที่วาย  ไม่ได้ว่ายมานานมากเป็นเวลาเกือบยี่สิบสามสิบปี ลูกสาวสองคนตกลงไปกับพ่อ ขับรถให้พ่อด้วย  พอลงน้ำความคิดเก่าๆก็เข้ามาเพราะเคยว่ายน้ำมาก่อน

บอกลูกว่าว่ายแค่เล็บเดียวก็จะตายแล้ว  เพราะมันจะจมลงทุกที  ว่ายได้แต่ท่ากรรเชียง  ลูกสาวคนเล็กซึ่งเป็นคนสอนเด็กว่ายตอนไปอาสาสมัครที่ญี่ปุ่นเมื่อสองปีที่แล้ว สอนบอกว่า  พ่อจำไม่ได้หรือ พ่อเคยสอนหนูตอนหนูเป็นเด็กให้ เอาศีรษะก้มลงในน้ำ ดูที่พื้น สะโพกขึ้น Head Down, Hip Up เวลาหายใจอย่า Turn your head อย่างเดียว ให้ Turn ทั้งตัว หนูยังจำได้  พ่อไม่ได้ทำอย่างนั้น ตัวพ่อถึงจม  แต่พ่อก็ยังมี Style การว่ายที่ดีนะ  ต้องฝึกบ่อยๆพ่อ  ว่าแล้วเธอก็ว่ายเป็นปลาไปกับพี่สาว

 

ผมว่ายไปได้ห้าหกเล็บ  หัวใจตื่นเร็วขึ้น หน้าเริ่มแดง ลูกสาวมาเตือนให้พ่อว่ายช้าๆ อย่าว่ายเร็ว  แล้วบอกวิธีหายใจที่ถูกวิธีตอนเหนื่อย  โดยให้ทำท่าเหมือนว่ายกรรเชียง เอาหน้าดูฟ้า  หายใจยาวๆ

ตอนกลับจากการว่ายน้ำ ลูกสาวคนกลางเริ่มพูดถึงความสุขเก่าๆ  ที่เราพ่อลูกเคยใช้เวลาสนุกๆร่วมกันในอดีต 

พ่อจำได้ไหม ตอนเป็นเด็กพ่อพาพวกเราไปว่ายน้ำ ไปรับไปส่ง  ตอนพวกเราอยู่ในรถพ่อจะเปิดเพลงของ The Beatlers  แล้วเราร้องพร้อมๆกัน  แล้วพวกเธอก็ร้องเพลง When I'm Sixty Four ด้วยความสนุกอีกครั้ง 

 

 

ความสุขเป็นของง่ายๆ ไม่ต้องเสียสตางค์มาก  เพียงแต่เราใช้เวลาร่วมกัน  ทำสิ่งที่เรารักร่วมกัน พวกลูกๆก็จะจำไว้ไม่ลืม 

อย่ารอให้ลูกโตจนสามารถขับรถได้  

เพราะถึงตอนนั้น พวกเธอก็ไม่ต้องการเราแล้วครับ

 


ดูคนบ้านไกลตอนเป็นนักกีฬาได้ที่นี้ ชื่นชีวิตจิตใจ