..พี่ชาย..

รู้สึกดีมากรู้ไหม..เมื่อเอ่ยคำคำนี้

ห่างกันสุดขอบฟ้า..แต่รู้ไหมว่า..ทุก-ทุกนาที

ยังคงคิดถึงพี่...และไม่มีวันเปลี่ยนไป

สายใยแห่งมิตรภาพ

ดั่งโค้งรุ้งทอทาบ...พาดขอบฟ้าใส

ส่งผ่านความรู้สึก..จารจารึกถึงคนไกล

ถึงห่างแค่ไหน..ใจและใจ..ไม่ห่างกัน

ร้อยเรียง...เรื่องราว

ฝากผ่านดวงดาว..ไปบอกเล่าในความฝัน

ฝนตกทางนี้..หนาวถึงพี่ไหมนั่น

ส่งข่าวเล่ากัน..เช่นทุกวันที่ผ่านมา

..คนทางนี้พร้อมรับฟัง..

ทุกข์ สุข ทุกอย่าง..แม้ว่ามันจะหนักหนา

หวังเพียงพี่สุขใจ..ทิ้งเรื่องร้าย-ร้าย..นานา

และรับรู้ไว้ว่า..ในหนทางข้างหน้า..ที่ยาวไกล

..น้องสาวของพี่..

ยังอยู่ตรงนี้...และจะไม่ไปไหน

พร้อมจะเคียงข้าง..ให้ความหวังและกำลังใจ

ขอบฟ้าแม้จะไกล..ความรู้สึกในใจ..ใกล้กัน

...กิ่งไผ่...

เขียนบทกลอนบทนี้ ให้ "พี่ชายสุดขอบฟ้า"

๑๖ มีนาคม ๒๕๕๕