บันทึกความตั้งใจของเรา
วันนี้ที่ทำงานมีน้องๆ นักส่งเสริมการเกษตรบรรจุใหม่มารายงานตัวกันหลายคน บรรยากาศคึกคักน่าดู ทั้งคนที่มาทำงานและญาติพี่น้องที่มาส่ง เห็นแล้วก็พลอยดีใจที่มีคนรุ่นใหม่ๆ มาทำงานร่วมกัน แต่ก็น่าเห็นใจที่ไม่มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนหรือเรียนรู้กันก่อนที่จะลงพื้นที่จริงๆ
จำได้ว่าตอนเขียนบันทึก "นักส่งเสริมการเกษตรสอนงานผ่านบล็อก" เพื่อเขียน ลปรร.กับน้องๆ นักส่งเสริมการเกษตรที่มาทำงานใหม่ๆ แบบนี้เมื่อต้นปี 52 สิ่งที่อยากจะแลกเปลี่ยนตอนนั้นก็คือ "กำลังใจ" เพราะวันแรกที่เรามาทำงาน ความรู้สึกหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่เราพบเจอเราล้วนแต่มีความรู้สึกดีๆ เคยเขียนบันทึกไว้ตอนแรกเลยว่า "จงรักษาความมุ่งมั่น" http://portal.in.th/famertoblog/pages/13234/
ตอนนั้นที่ผมบอกกับน้องๆ ที่มาบรรจุใหม่ให้ทำเป็นอันดับแรกให้เป็นการบ้านเลยก็คือ ให้กลับไปคิดใคร่ครวญแล้วบันทึกความตั้งใจของเราที่มีต่อการได้มาทำงานในอาชีพนักส่งเสริมการเกษตรนี้ ทั้งความตั้งใจ ความรู้สึกดี ตลอดจนสิ่งที่อยากจะทำ ฯลฯ แล้วเก็บบันทึกนี้ไว้ให้ดี วันใดที่หมดกำลังใจ ท้อถอย เบื่ออาชีพนี้จะด้วยเหตุผลใดๆ ก็แล้วแต่ ให้หยิบบันทึกนี้ขึ้นมาอ่านๆๆๆๆๆ ทบทวนความตั้งใจของเรา ให้กำลังใจตั้วเองเพื่อที่เราจะได้มีกำลังใจฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เป็นการ
"รักษาความมุ่งมั่น" ของเราไปจนสุดกำลัง
แม้ว่าหลายคนส่วนใหญ่ หรือเกือบทั้งหมดอาจจะไม่ได้เข้ามาอ่านบันทึกนี้ แต่ก็ขอบันทึกไว้ ท่านใดจะนำไปปรับใช้หรือช่วยบอกต่อๆ ก็น่าจะเกิดประโยชน์แก่สังคมนี้ได้บ้างไม่มากก็น้อยนะครับ
................
