แม้ดาวหล่นเดือนดับลับขอบฟ้า

     หมื่นแสนดาวที่สุกใสในแผ่นฟ้า

หนึ่งจันทราคราครืนเพ็ญเห็นเต็มแสง

หนึ่งรวีที่สว่างอย่างร้อนแรง

ล้วนเปลี่ยนแปลงเมื่อเปลี่ยนยามตามเวลา

       มีแสงหนึ่งเปล่งประกายคล้ายประทีป

ทุกถิ่นที่ทั่วทวีปต่างค้นหา

ประทีปนี้แทนความรู้ครูให้มา

แสงปัญญาแจ่มแจ้งกว่าแสงใด

       แม้ดาวหล่นเดือนดับลับขอบฟ้า

แม้ทิวามืดหมดไม่สดใส

แต่ความรู้ที่ครูสอนขจรไกล

ดุจดั่งไฟส่องทางสว่างเดิน

       มวลมนุษย์ล้วนเริ่มต้นบนความว่าง

คนชี้ทางที่ทั่วฟ้าพาสรรเสริญ

คนสร้างคนให้คนดีมีจำเริญ

ใครจะเกินคนเป็นครูผู้เกรียงไกร

       ใครหนอเปรียบให้ท่านเป็นเช่นเรือจ้าง

แจวข้ามทางกลางวารีที่เชี่ยวไหล

ผู้โดยสารผ่านมาแล้วล้วนผ่านไป

จะหาใครใยดีมีน้อยราย

       ชีวิตฉันมั่นคงดำรงอยู่

เพราะมีครูปูทางวางจุดหมาย

จึงมุ่งมั่นตั้งใจไม่เสื่อมคลาย

ยอมพลีกายแจวเรือจ้างเหมือนอย่างครู

...สุขสันต์วันครู ทุกท่านนะคะ...