แม้ดาวหล่นเดือนดับลับขอบฟ้า
หมื่นแสนดาวที่สุกใสในแผ่นฟ้า
หนึ่งจันทราคราครืนเพ็ญเห็นเต็มแสง
หนึ่งรวีที่สว่างอย่างร้อนแรง
ล้วนเปลี่ยนแปลงเมื่อเปลี่ยนยามตามเวลา
มีแสงหนึ่งเปล่งประกายคล้ายประทีป
ทุกถิ่นที่ทั่วทวีปต่างค้นหา
ประทีปนี้แทนความรู้ครูให้มา
แสงปัญญาแจ่มแจ้งกว่าแสงใด
แม้ดาวหล่นเดือนดับลับขอบฟ้า
แม้ทิวามืดหมดไม่สดใส
แต่ความรู้ที่ครูสอนขจรไกล
ดุจดั่งไฟส่องทางสว่างเดิน
มวลมนุษย์ล้วนเริ่มต้นบนความว่าง
คนชี้ทางที่ทั่วฟ้าพาสรรเสริญ
คนสร้างคนให้คนดีมีจำเริญ
ใครจะเกินคนเป็นครูผู้เกรียงไกร
ใครหนอเปรียบให้ท่านเป็นเช่นเรือจ้าง
แจวข้ามทางกลางวารีที่เชี่ยวไหล
ผู้โดยสารผ่านมาแล้วล้วนผ่านไป
จะหาใครใยดีมีน้อยราย
ชีวิตฉันมั่นคงดำรงอยู่
เพราะมีครูปูทางวางจุดหมาย
จึงมุ่งมั่นตั้งใจไม่เสื่อมคลาย
ยอมพลีกายแจวเรือจ้างเหมือนอย่างครู
...สุขสันต์วันครู ทุกท่านนะคะ...