๐ สิ่งใดในแหล่งหล้า ล้วนภินท์
พังพ่ายกลับคืนดิน ดั่งนี้
ความดีสิถวิล เวียนก่อ ไว้แฮ
พุทธองค์ตรัสชี้ ชักช้าอยู่ไย
๐ อาลัยเป็นเหตุให้ ถวิลหา
มวลกิเลสวิสภาค์ พรั่งพร้อม
หลงโลกแห่งมายา ยึดมั่น จริงแฮ
จึ่งทุกข์มารุมล้อม เร่าร้อนรุมทรวง
๐ ห่วงใดจักเทียบได้ ด้วยบุตร
ดังเชือกคอยยื้อยุด สยบเจ้า
รักอุรสรักประดุจ ดั่งเนตร ตนแล
เหน็ดเหนื่อยทุกค่ำเช้า ชุบเลี้ยงบุตรธิดา
๐ ภริยาดั่งเชือกร้าย รึงหัตถ์
คอยหน่วงคอยรึงรัด รติไว้
นิราศห่างประหวัด ประหวั่นจิต จริงนา
เกรงแม่บ่สัตย์ไซร้ สุดแท้ทรมาน
๐ ศฤงคารคอยเข้าควบ คุมบา -ทาแฮ
กุมจิตเสาะแสวงหา ห่อนรู้
บ่่พอเพราะโลภา พันธนะ จิตแล
ปุถุชนทุกผู้ ไป่พ้นพันธน์การ
๐ บ่วงมารคอยรัดร้อย รึงจิต
รูปรสกลิ่นเสียงพิษ ผัสสะร้าย
ปัญจพิธกามคุณฤทธิ์ ร้ายยิ่ง
ท่านจึ่งอุปมาคล้าย อริผู้ผจญ
๐ ชน ใดที่ล่วงพ้น พัวพัน
ชน ย่ีอมสบสุขสันต์ สร่างเศร้า
ชน ใดใคร่ใฝ่ฝัน ฝังจิต
ชน ทุกข์ทุกค่ำเช้า เฉกได้พรรณนา
๐ ตัณหาช่างโหดร้าย รุนแรง
ดุจอัคคนีไร้แสง ส่องไซร้
มีแล้วมักเปลี่ยนแปลง ไปสู่ แสวงแฮ
ยึดมั่นกุมกอดไว้ วัฏฏะนี้ยาวนาน
๐ อยากผ่านอยากหลุดพ้น พันธนา
แต่กิเลสแลตัณหา ห่ำหั้น
บุญเพรงสั่งสมมา มีไม่ มากแฮ
จึ่งโศกสุดแสนกลั้น กล่าวนี้เรียมเอง
๐ บรรเลงโคลงสี่ไว้ หวังสอน ตนเฮย
ยามกิเลสราญรอน รุกล้ำ
หวังสติคิดไถ่ถอน ตนจาก หล่มแฮ
ดีกว่าถูกขย้ำ ขยาดแล้วสังสาร
๐ กาลที่เวียนว่ายเวิ้ง วัฏฏะ
นานเนิ่นเกินกว่าจะ ทราบไซร้
ผ่านนรก เปรต อสุระ เดรัจ- ฉานนา
ดีเกิดเป็นมนุษย์ได้ เพราะด้วยกุศลกรรมฯ
ขอบคุณอาจารย์ที่มาให้กำลังใจด้วยบทกลอนเพราะๆ อาจารย์สบายดีมั้ย นานแล้วที่ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียน ขออวยพรย้อนหลัง ปีใหม่ก็ขอให้อาจารย์มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง.
คุณยายเอารูปภาพหลวงตา มาให้ ถือว่าเป็นทัสสนานุตตริยะเป็นมงคลอย่างยิ่ง ขอขอบคุณคุณยายด้วย ขอให้มีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง.