วันนี้...เป็นอีกวันหนึ่งที่ต้องตั้งสติให้ดี...เพราะมีกิจที่ต้องทำหลายอย่าง...
เร่ง Project วิจัย R2R เพื่อนำเสนอต่อแหล่งทุน ซึ่งนอกจากที่เราทำโครงการ R2R ในองค์กรนั้น ในหน้าที่ที่ดิฉันสนใจอยากจะศึกษาเพิ่มเติม นั่นคือสนใจที่จะศึกษาถึง กระบวนการการพัฒนาเครือข่ายการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัยในโรงพยาบาลยโสธร (The Study of Routine to Research Network Development in Yasothon Hostital) ...ว่ามีกระบวนการดำเนินการอย่างไร และปัจจัยอะไรบ้างที่ส่งผลต่อการเกิดเครือข่ายการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัยดังกล่าว...

...
นอกจากนี้...พรุ่งนี้ดิฉันมี work shop การทำ Mind Map และ Concept Map แก่ทีม R2R ด้วยซึ่งเป็นหนึ่งในกิจกรรมเสริมความรู้เพิ่มเติม...ซึ่งดิฉันติดค้างมานาน...จึงโดนทวงให้รีบสอน...
โดยหลักการที่ดิฉันนำมาใช้...นั้นภายใต้ฐานแนวคิดทฤษฎีพุทธิปัญญา หรือ Cognitive Theory...

...
จากนั้นในช่วงบ่ายพรุ่งนี้...ต้องเดินทางไป จ.หนองคายเพื่อเตรียมตัวทำ work shop การค้นหา Best Practice ของครูต้นแบบ...โดยเพิ่งได้รับแจ้งจาก ดร.สันติ (มหาวิทยาลัยขอนแก่น)...ให้ช่วยไปดำเนินการแทน...

...
ดังนั้นวันนี้จึงเป็นวันที่ท้าทายตนเองสำหรับการที่จะสะสางงานให้แล้วเสร็จ...แม้กระนั้นก็ตามแทนที่ดิฉัน...จะรีบสะสางงาน..แต่ก็ยังอดมาเขียนบันทึกไม่ได้...แต่เขียนไว้หน่อยก็ดีนะคะ..ในช่วงเวลาที่จำกัดนี้ตนเองมีการจัดการภาระที่เฉพาะกิจเข้ามา...สองเรื่องรวมกับเรื่องแรกเป็นภาระกิจที่ค้างมาเนิ่นนานแล้ว...แต่ทำไม่เสร็จ...

โดยทั่วไป...ดิฉันจะถนัดในการทำภารกิจหลายอย่างพร้อมกันในเวลาเดียวกัน จนเป็นที่สงสัยของหลายคนว่า..สมองแยกส่วนได้อย่างไร...นั่นอาจจะเป็นเพราะว่าฝึกตนเองมาจนชินแล้ว..โดยที่ดิฉันจะนำงานทุกอย่างที่ต้องการทำในช่วงเวลาเดียวกันนั้น มากางไว้เต็มโต๊ะ...เหนื่อยจากงานชิ้นหนึ่ง...ก็จะละและพักสมองโดยการหันไปทำอีกสิ่งหนึ่ง...(ยิ้มๆ...ส่วนตนจะใช้คำว่าพักสมองคะ)...และที่สำคัญการฝึกและพัฒนาจิตเสมอ จะช่วยทำให้เรามีจิตที่จดจ่อกับสิ่งที่ทำได้ง่ายขึ้น...

บันทึกนี้ก็ถือว่าเป็นการพักจากงาน...แว๊บมาระบายความในใจ...ในบันทึกนี้คะ...