สอบได้เป็นเรื่องตลก สอบตกเป็นเรื่องธรรมดา

                    สอบได้เป็นเรื่องตลก สอบตกเป็นเรื่องธรรมดา

          นักเรียนนักศึกษายุคปี 2011 นี้  พูดกันแบบเป็นเรื่องปกติ เพราะหลายคนเรียนแบบเล่นๆ ไม่ค่อยใส่ใจหรือตั้งใจเรียนเหมือนกับเล่นแชทกัน  ที่ครูกล้าพูดเช่นนี้เพราะเห็นเด็กนักเรียนที่สอนอยู่ระดับมัธยมศึกษา ทั้งมอต้นมอปลาย  เรียนกันแบบนั้นจริงๆ ส่วนเด็กมหาวิทยาลัยก็มีเหมือนกัน  พอได้เข้าไปเรียนก็เรียนแบบสนุกสนานกับกิจกรรมการเที่ยวเตร่เฮฮา คบพาเพื่อนฝูง จนได้ผลเกรดไม่ถึงขั้นต่ำที่มหาวิทยาลัยกำหนดต้องอำลาแวดวงเพื่อนในมหาวิทยาลัยออกไปตั้งต้นใหม่   ยิ่งนักเรียนมัธยมปลายที่ครูสอนอยู่ยิ่งห้องKING(คิงลี่คงรู้นะว่าคิงจริงหรือปลอม) ละก้อ  นั่งลุกนั่งเรียนสนุกไปวันๆผลาญเงินพ่อแม่ให้มา  แล้วการเรียนสมัยนี้ก็เอื้อให้กันอีก  ติด 0 กี่ตัวก็ซ่อมได้ แก้ได้  ยังไงๆก็ผ่านหลายคนคิดแบบนี้  เวลาไปสอบ โอเน็ทกันก็ไปแบบไม่ใส่ใจจะได้เท่าไรก็ชั่ง ไม่สน ว่าผลการสอบจะทำให้สถานศึกษาตนเองมีสถิติต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด

          ช่วงนี้ผลการเรียนหลายคน  รู้ผลแล้ว และหลายคนก็เริ่มแก้ 0 กันแล้วสำหรับนักเรียนมัธยม  มีนักเรียนหลายคนที่มาเรียนเหมือนเสียไม่ได้ พ่อแม่ต้องมาเฝ้าหลังลูกสอบเสร็จรอลูกสอบซ่อมหรือสอบแก้ตัว  ดูๆก็น่าสงสารจริงๆ  บางรายไม่รู้ใครเป็นลูกใครเป็นพ่อแม่ กันแน่  พูดจาใส่พ่อแม่ ฟังแล้วคนที่ไม่มีลูกบอกว่าดีแล้วไม่มีลูกคงดีกว่าเจอกับลูกแบบนี้  เหมือนเพลงลูกเทวดาที่เขาแต่งขึ้นมาร้องกันนั้นแหละ  บางคนเขียนว่าพ่อแม่จ้างมาเรียน  เฮ้อ..เห็นแล้วเศร้าใจนะเมื่อเจอลูกแบบนี้  แต่ก็มีบางคนที่เกิดมาโชคดี มีลูกดีสร้างชื่อเสียงดีเป็นหน้าเป็นตาให้พ่อแม่ได้ชื่นใจ ยืดอกคุยได้ว่าเนี่ยลูกฉันนะ เรียนเก่งติดท้อปเท็น ได้ทุนเรียนดี  ใครเห็นใครชม ใครเห็นใครชอบ

          อย่างว่าละนะ เด็กที่มาเรียนหนังสือมาจากร้อยพ่อพันแม่   ก็มีดีมีเลวปะปนกันไป  คนเป็นครูก็พยายามชักจูง หว่านล้อม หล่อหลอมให้เป็นพิมพ์ที่ดีต่อไป  ช่วงนี้สอนนักเรียนก็ยกตัวอย่างจากคนกรุงเทพเกิดอุทกภัย ในช่วงนี้  นักเรียนที่ครูสอนส่วนมากมักจะเกิดน้ำท่วมทุกปีเป็นเรื่องปกติ  สงสารแต่คนกรุงเทพเท่านั้นที่ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอก็ต้องมาเจอ  แต่เด็กนักเรียนของครูจากรอบนอกไม่ว่าจะอยู่บางระกำ  พรหมพิราม  วังแร่  วังอิทก ฯลฯ   ล้วนเจอน้ำท่วมเต็มๆทุกปี   แต่ทุกคนก็ปรับตัวใช้วิกฤตเป็นโอกาส ทำนาไม่ได้ก็หาปลาขายเอา  หน้านี้ปลากำลังขึ้นและราคาก็ถูกด้วย  บางบ้านไม่ต้องซื้อกับข้าวเลย มีปลา มีผักก็ทำกินกันได้ตามประสาคนชนบท  ไม่ต้องไปแออัดกันอยู่ในกรุงเทพ  แย่งกันกินแย่งกันใช้  บ้านนอก เอ้ย..ชนบทเราเดี๋ยวนี้ก็ไม่ธรรมดาแล้วนะ  มีห้างดัง (เซ็นทรัล)มาเปิดอีกที่  ถนนหนทางเดี๋ยวนี้รถติดกันเป็นแพค่อยๆขยับเหมือนในกรุงเทพเลย   ร้านค้าอาหารในห้างผู้คนต่างเข้าไปแย่งกันรอคิวรับประทานอาหารต่างชาติกันเหมือนกับจะแจกให้กินฟรี  ทั้งๆที่เสียเงินหัวละสองสามร้อยบาท  คิดดูก็แล้วกันค่าแรงขั้นต่ำเท่าไร คนที่เข้าไปนั่งกินมีทั้งนิสิตนักศึกษา  ยังหาเงินไม่ได้ทั้งนั้นเลย