หน้าที่หลัก ๆ ของช้างคือ การขนของ

    หน่อดู ซะโท่   เป็นคำกล่าวของชาวกะเหรี่ยงในความหมายที่ว่า  สิ่งที่ยิ่งใหญ่  มีบารมีและมีศักดิ์ศรี ซึ่งหมายถึง ช้าง  นั่นเอง จึงก่อให้เกิดความเชื่อที่ว่า  ผู้ใดที่มีช้างไว้ครอบครองหรือมีส่วนร่วมในการซื้อช้างจะเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงในวงศ์ตระกูลและเป็นที่เคารพนับถือของผู้คนวิถีชีวิตของช้างบนดอยเริ่มมีมาช้านานเนื่องจากสมัยก่อนชาวบ้านทำมาหากินด้วยความยากลำบาก  การทำไร่ทำนาในแต่ละปีนั้นไม่พอกิน ต้องขุดมัน  หากลอยกินแทนข้าวเพื่อประทังชีวิตให้อยู่รอดไปวันๆต้องเดินด้วยเท้าเปล่าไปไกลเป็นร้อยๆ กิโลเพื่อไปหาข้าวสาร กินเวลานานห้าถึงหกวัน  ชาวบ้านจึงใช้ช้างเพื่อบรรทุกสิ่งของต่างๆโดยเฉพาะข้าวสาร  นอกจากนี้การทำนาทำไร่เลื่อนลอยในสมัยก่อนนั้นไร่นาอยู่ไกลออกไปจากหมู่บ้านมาก เมื่อเก็บเกี่ยวข้าวไร่ และข้าวนาต้องใช้ช้างในการบรรทุกข้าวเปลือก  ดังนั้นงานที่ไกลๆ ใช้เวลาเดินทางหลายวันหรืองานที่หนักๆเกินกำลังของชาวบ้านจึงใช้แรงช้างเป็นส่วนใหญ่  ด้วยความผูกพันระหว่างคนและสัตว์  ควาญช้างเองก็รับรู้ถึงความเหนื่อยยากของช้างด้วยเช่นกันสิ่งหนึ่งที่ควาญช้างสามารถตอบแทนช้างได้คือ หาอาหารดีๆ ให้ช้างกินและร้องเพลงให้ช้างฟัง  ชาวกะเหรี่ยงเชื่อว่า  การร้องเพลงให้ช้างฟัง  ทำให้ช้างผ่อนคลายและมีอารมณ์ดี เมื่อช้างเจ็บป่วยก็ต้องทำการมัดมือช้างหรือการเรียกขวัญช้าง ช้างจึงมีบทบาทสำคัญต่อวิถีชีวิตของชาวกะเหรี่ยงบนดอยไม่น้อยเลยทีเดียวขณะเดียวกันชาวกะเหรี่ยงเองก็มีวิถีชีวิตที่ผูกพันกับช้างไม่น้อยเช่นกัน


ภาพช้างไถนา  วาดโดย นายพะลาโป๊ะ ประยูนยืนยง ลูกหลานของชุมชนบ้านนาเกียน


ภาพช้าง วาดโดย นายพะลาโป๊ะ ประยูนยืนยง ลูกหลานของชุมชนบ้านนาเกียน