จากดวงใจดวงหนึ่ง..ซึ่งอ่อนล้า
สบดวงตาคู่หนึ่ง..ซึ่งอ่อนไหว
ในความเรียบ..เงียบงำ..ไร้คำใด
เห็นน้ำใจ..ชุ่มฉ่ำ..ในน้ำตา
หยาดน้ำตาอาวรณ์แสนอ่อนหวาน
แทนคำขานล้านคำอันล้ำค่า
บอกความดีเมื่อวานที่ผ่านมา
และบอกว่า...วันวารจารในใจ
ในคืนวันผันผ่านด้วยงานหนัก
สร้างความรัก..ความอาทร..ความอ่อนไหว
ถึงวันจากโจมจู่...จึงรู้ใจ
ความอาลัยพรั่งพรู..จึงรู้ตัว
ชีวิตผ่านร้อนหนาวคณานับ
รู้รุกรับในวิถีทั้งดีชั่ว
หัวใจแข็งแกร่งฉกาจมิหวาดกลัว
มาอ่อนรัวแพ้ใจในวันลา
เขาไม่รักช่างปะไรใยต้องง้อ
มัวแต่รอเสียเวลาควรค่าหรือ
วิชาลืมเรียนไม่ยากหากฝึกปรือ
ปล่อยไปเถอะอย่าดึงดื้อยื้อไว้เลย