ใบไม้ ร่วง หล่น แต่ทว่า ต้นไม้..ไม่ตาย
"หล่อน" ถีบจักรยานคู่ชีพ ไปบนทางจักรยานที่มีอยู่ขนานไปกับถนนที่ทำไว้ให้รถวิ่งสองข้างทาง...ต้นไม้เริ่มทิ้งใบ..แลดูดาษดื่นเหลืองอร่ามไปทั่ว..เราเรียกเวลานี้ว่า.."ตุลาสีทอง"
หาก..ชีวิต..ปลิดลง..ด้วยธรรมชาติที่ให้มา..ดังใบไม้ที่ล่วงหล่น..เขาเปรียบกันว่า..."ตายยังกับใบไม้..ร่วง..." คงจะเป็นความตายของมนุษย์ที่มีพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน
"หล่อน"แอบคิดไปในขณะที่จักรยานขับเคลื่อนไป...ใบไม้นั้น..ร่วงหล่น..ผลัดใบ..รับความหนาวและความแห้งแล้ง..ต้นไม้ ทิ้งใบ..ดูเหมือน..ตาย..แต่ทว่า..ต้นไม้นั้น..ไม่ตาย...
"ต้นไม้"กลับมีชีวิต..ผลิใบ..รับ น้ำฝน..เมื่อพ้นความแห้งแล้ง..ออกดอกโผล่พ้นหิมะกับความหนาวที่จางหายไป....ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตัวเอง..เหมือนกับ..เมื่อน้ำมาปลากินมด..หากน้ำลด..มดก็กินปลา.....
เธอคงเคยถามต่อตนเองอยู่เสมอว่า...
"ชีวิตของฉันนั้นจะร่วงโรยหล่นลงเมื่อไร"...
และ...คำตอบที่เธอได้...คือ ณ จุดเริ่มต้นของความคิด...
...
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายยายธีค่ะ
ชีวิตย่อมเปลี่ยนไปตามกรรม
คนเราก็ย่อมร่วงหล่นโรยราไปตามวัย
ใบไม้ร่วงหล่นคือหลักธรรมขั้นสูงสุดของพระศาสนา
สวัสดีครับ คุณยายธี
ตายยังกับใบไม้ร่วง
คงจะตายกันมากมายจริงๆ
เพราะใบไม้ร่วงที่ละมากๆ
ขอบคุณมากครับ
เอาผลสละมาฝาก