เด็กที่ดื้ออาจเชื่อฟังมากขึ้น เมื่อคุณพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ นุ่มนวล ไม่ใช้อารมณ์ ให้โอกาสเด็กได้เลือกสิ่งที่คุณต้องการให้ทำ

 

 

 

 

เทคนิควิธีจัดการกับ “เด็กดื้อ”



ข้อควรปฏิบัติเวลาจะบอกให้เด็กทำอะไร

1.  เรียกให้เด็กสนใจฟังคุณ และหันมามองคุณก่อนจะบอกให้เด็กทำอะไร
เช่น “ต้อม...มองหน้าแม่ ซิ...  แม่จะบอกอะไรหน่อยค่ะ”

 2.    ชมเด็กทันทีที่เด็กหันมาให้ความสนใจที่คุณ “ดีมากค่ะ...ที่หันมามองแม่”

 3.   ให้ใช้คำพูดที่ง่าย สั้น และชัดเจนทีละคำสั่ง เช่น “เอาล่ะ...ช่วยเอาของนี่   ไปให้พ่อทีนะคะ”

สิ่งที่ควรระลึกไว้

1.        สิ่งที่คุณต้องการให้เด็กทำต้องเป็นสิ่งที่เด็กทำได้ อย่าสั่งหรือคาดหวังให้เด็กทำในสิ่งที่เกินความสามารถของเด็ก

2.        บอกให้เด็กทำงานทีละชิ้นเพียงครั้งเดียว  ให้เวลา 5 วินาที  สำหรับเด็ก  ในการทำตามที่คุณบอก   อย่าพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นครั้งที่ 2 หรือ 3

3.        หลีกเลี่ยงการบอกให้เด็กทำงานชิ้นที่ 2 ในขณะที่เขากำลังทำงานชิ้นแรกอยู่

4.        ถ้าคุณยังไม่พร้อมที่จะเด็ดขาด เอาจริงกับเด็กเวลาเด็กต่อต้านคุณ   คุณก็ยังไม่พร้อมที่จะบอกให้เด็กทำอะไร

 


  เมื่อเด็กเชื่อฟัง  ทำตามที่คุณบอก ควรปฏิบัติดังนี้

1.        ให้คำชมทันทีที่เด็กเริ่มทำตามที่คุณบอก “ดีมากค่ะ...ที่น้องโจลุกมาเก็บของเล่นทันทีที่แม่เรียก...แม่พอใจมากเลย”

2.        ให้คำชมอีกครั้งเมื่อเด็กทำงานที่คุณสั่งสำเร็จ “เยี่ยมจริงๆ...แม่เห็นเลยว่าหนูตั้งใจล้างจานพวกนี้จนสะอาด...เก่งมากค่ะ”

3.        อย่าลืมภาษากาย!!...แสดงความชื่นชมโดยการหอม กอด ลูบหัว ฯลฯ

   หากเด็กไม่ทำตามสั่งภายใน 5 วินาที ทำอย่างไร

1.        เริ่มนับ “1...2...3” (ต้องมีการคุยกับเด็กเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า หากนับถึง  3  แล้วเด็กยังไม่ทำตามที่คุณบอกจะเกิดอะไรตามมา)

2.        หากนับถึง 3 แล้วเด็กยังไม่ทำตามที่คุณบอก ต้องเอาจริง เด็ดขาดในการลงโทษตามกฎที่ตกลงกันไว้   เช่น  ริบของเล่น หักค่าขนม  ปิดทีวี  ปิดเกม  ตัดสิทธิในที่เด็กชอบ  ฯลฯ  อย่าดีแต่บ่น...ขู่ หรือใจอ่อน

3.        เพิกเฉยหากเด็กทำท่าทางไม่เหมาะสม เพื่อเรียกร้องความสนใจ  หรือแสดงความหงุดหงิดไม่พอใจ  เช่น  บ่น  งอน  ปึงปัง  โวยวาย  ฯลฯ

                                               

                 เด็กที่ดื้ออาจเชื่อฟังมากขึ้น เมื่อคุณพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ นุ่มนวล   ไม่ใช้อารมณ์  ให้โอกาสเด็กได้เลือกสิ่งที่คุณต้องการให้ทำ  (แต่สิ่งที่คุณกำหนดต้องเป็นสิ่งที่คุณยอมรับได้)  เช่น  หากคุณต้องการให้เด็กอาบน้ำและแปรงฟัน   คุณอาจจะพูดกับเด็กว่า “โอ๋...ได้เวลาอาบน้ำ แปรงฟันแล้วค่ะ...แม่ให้เลือกเอาว่าโอ๋จะอาบน้ำก่อน  หรือแปรงฟันก่อนดีคะ”   หาก
เด็กไม่ยอมเลือกอะไรเลย   เตือนเด็กอีกครั้งว่าบทลงโทษของเราสำหรับเด็กที่ไม่เชื่อฟัง   คืออะไร  โดยใช้คำพูดทำนองนี้  แม่ก็จำเป็นต้องทำตามกฎที่เรา
คุยกันไว้.............”

     

P

ครูสุภาภรณ์

ครูสุภาภรณ์ พลเจริญชัย

โรงเรียนเทศบาล4(เพาะชำ)

 

ขอขอบคุณข้อมูลจาก http://guru.google.co.th/guru/thread?tid=2d35cf417d7001d4