ทบทวนชีวิตจากวัยเด็ก วัยเรียน วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยทำงาน จนถึงวัยค่อนกลางๆ ของชีวิต ( 40 ปีแล้วและยังต่อทำงานต่อไป )มานั่งทบทวนชีวิตจากวันนั้นในอดีตที่เริ่มจำความได้ จนวันนี้มีอะไรที่เราน่าภาคภูมิใจบ้าง? แล้วมันส่งให้ชีวิตของเราที่เป็นอยู่ทุกวันนี้พึงพอใจหรือยัง?มีอะไรที่เราอยากทำแต่ยังไม่ได้ทำบ้าง? เราจะนำพาชีวิตตนเองและคนรอบข้างไปเป็นอย่างไร?
นี้คือคำถามกว้าง ๆ ที่กระผมจะใช้ทบทวนตนเอง
ลองมาฟังว่าความสำเร็จสูงสุดของคนๆหนึ่ง....ในแต่ละช่วงอายุเป็นอย่างไร ( เล่ากึ่งตลก..มั่งครับนำมาจากเวป ๆ หนึ่งครับ )
เมื่อแรกเกิด ความ สำเร็จสูงสุดคือ สามารถหายใจได้ด้วยตัวเอง
เมื่ออายุได้ 1 ขวบ ความสำเร็จสูงสุดคือ สามารถจำคนในบ้านได้ทุกคน
เมื่ออายุได้ 2 ขวบ ความสำเร็จสูงสุดคือสามารถเดินได้
เมื่ออายุได้ 4 ขวบ ความสำเร็จสูงสุดคือไม่ฉี่รดที่นอน
เมื่ออายุได้ 15 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือมีเพื่อนฝูงมากมาย
เมื่ออายุได้ 20 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือเรื่องบนเตียง
เมื่ออายุได้ 30 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือมีความมั่นคงในชีวิต
เมื่ออายุได้ 50 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือเรื่องบนเตียง
เมื่ออายุได้ 60 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือมีเพื่อนฝูงมากมาย
เมื่ออายุได้ 65 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือไม่ฉี่รดที่นอน
เมื่ออายุได้ 70 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือ สามารถเดินได้
เมื่ออายุได้ 75 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือสามารถจำคนในบ้านได้ทุกคน
เมื่ออายุได้ 80 ปี ความสำเร็จสูงสุดคือสามารถหายใจได้ด้วยตัวเอง เป็นอย่างไรบ้างความสำเร็จของท่านอยู่ในขั้นอายุไหนแล้วครับ?
