เมื่อเกิดวิกฤต เราควรตั้งสติก่อน หลังจากนั้นจึงพิจารณาใคร่ครวญ จะเปลี่ยนวิกฤตนั้นเป็นโอกาสได้อย่างไร
ก่อนหน้านี้ได้ติดตามข่าวเรื่องอุทกภัย ภัยจากน้ำท่วม ที่เกิดขึ้นทั่วทุกภาคของประเทศไทย เวลามีข่าวพายุเข้าทางภาคเหนือ ภาคอิสาน มักจะได้ยินเรื่องน้ำท่วมบ้านเรือนมากมายตามมา จังหวัดที่ผู้เขียนอยู่ ฝั่งตะวันออกจะได้รับผลกระทบบ้าง แต่เป็นหางๆของพายุ ตั้งแต่กลางเดือนที่ผ่านมาฝนมาก  น้ำหลาก บางครั้งตกกระหน่าติดต่อกัน ๓-๔ วัน ฝนมักจะมาตอนเย็นๆ เห็นเมฆฝนตั้งเค้ามาต้องเตรียมตัวแล้ว ที่จะรับวิกฤตต่างๆ 

ถ่ายภาพไว้ตอนเย็นช่วงเดินทางกลับบ้าน เมฆเคลื่อนตัวเร็วมาก เปียกปอนทุกครั้งไป
 พอตกหนักๆ ถนนในซอยก็เป็นเช่นนี้ ปลอบใจตัวเองและทุกคนที่สัญจรเข้าออก ว่ายังดีที่ยังขับรถออกไปทำงานได้ ...ย้อนไปก่อนหน้านี้จนถึงสมัยเด็ก ไม่เคยมีปรากฏการณ์เช่นนี้ น้ำใส ฝนตกหนักกว่านี้มากมายไม่เคยท่วม  
 
      ลุงคนนี้มาจากหมู่บ้านข้างเคียง นำเบ็ดตกปลามาด้วย มาปักเบ็ดตกปลาเพื่อนำไปทำอาหาร
ที่ตรงนี้อยู่กลางซอย  เจ้าของที่ดูแลอยู่ จึงปลูกผักบุ้งเสียเลย  เวลาน้ำแห้ง ก็เปลี่ยนไปปลูกผักลงดินแทน ผักในน้ำ
                            สวนของเพื่อนบ้าน  เป็นแบบนี้ทุกครั้ง  แต่เธอก็ยังยิ้มสู้
    ผลกระทบทั้งหมดนี้ เกิดจากการถมที่ดิน ต่างคนต่างถมกัน และปิดกั้นทางระบายน้ำตามธรรมชาติ   น้ำระบายออกไม่ทัน  จึงท่วมเจิ่ง ผู้เขียนได้พูดคุยกับคนในชุมชน ให้กำลังใจ และสงเคราะห์กันไปตามกำลัง  ให้อดทนและเข้มแข็ง  วิกฤตที่เกิดขึ้น ทำให้พวกเราเข้มแข็ง  อดทน ที่จะฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ  ใช้โอกาส นี้ในการทำความดี เจริญกุศล  มีอะไรก็แบ่งปันกัน  เห็นอกเห็นใจกัน  คนในชุมชนเกิดการสมัครสมาน สามัคคี...พวกเราเชื่อมั่นว่าความดี เป็นสิ่งสวยงาม  ความดีย่อมเป็นเกราะคุ้มครองพวกเราเสมอ
                                                                                                                       เช้าวันเสาร์ ที่บ้านสวน
                                                                                                                       ๑๐ กันยา ๕๔