บักแกโช...
ได้อ่านถ้อยคำข้างบน ...นึกได้หลายอย่างเลยนะครับ เช่น
บัก...ภาษาอีสาน ใช้เรียกคน...ไม่สุภาพ...ไม่บ่งบอกอายุและวัย
หรือ...ฟังไปฟังมา...คล้ายภาษาเกาหลี
แต่จริงแล้ว...เป็นคำผวน...จริงแล้ว คือ
บักโกแช่...เป็นคำอีสาน...ภาษากลาง ต้องใช้คำว่า...ตะโกแช่
ตอนแรกชาวบ้านพูด...ผมงงนึกว่าอะไร แต่พอเข้าใจ...ขอซื้อคำนี้เลยครับ
เดือนสิงหาคม - กันยายน ของทุกปี...ชาวบ้านจะนำมาฝากผมเสมอ...อร่อยมากครับ
นอกเหนือจาก...เห็ด...หน่อไม้...หรือผลไม้ เช่น กล้วย
ต้นตะโกมีมากมายแถวบ้านผมครับ
โดยเฉพาะตะโกดัด...บ้านแข้ อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิ บ้านผมโด่งดังมาก...ส่งออกขายทั่วประเทศ
(สำหรับผมรู้สึกสงสารต้นตะโกจังครับ)
แต่ถ้าจะทำตะโกแช่...ต้องไม่ดัด...และต้องเป็นต้นที่มีอายุพอสมควร
ผลตะโกที่สุกแล้ว...จะเป็นเช่นนี้ครับ
วิธีการทำตะโกแช่ ไม่ยากเลยครับ
1. สอยตะโกจากต้น ถ้าผ่านน้ำฝนชะล้างหลังเก็บ 1 วัน จะดีมาก เพราะจะล้างความฝาด และทำวามสะอาดผลตะโกจะในตัว
2. นำมาล้างให้สะอาด...ต้มน้ำเกลือให้หายร้อน...เย็นสนิทแล้ว...เอาผลตะโกไปแช่ 1 คืน
3. นำผลตะโกที่แช่น้ำเกลือ...มาตากแดดจัด 1 แดด
4. รับประทานได้เลยครับ...อร่อยมาก เพราะจะกินผลสด ๆ จะรสชาติไม่อร่อย แต่เมื่อกระบวนการแช่แล้ว...เปลือกจะแข็ง และเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มขึ้น...เนื้อตะโกจะนุ่ม และแน่น หอมและหวาน
เป็นการถนอมผลไม้...ที่คนอีสานชอบทานมากนักแลครับ
เคยกินลูกเหลืองสุกจัด พอกินได้แต่ ฝากจัด
ไม่ได้แช่ เคล็ดลับอยู่ตรงนี้เอง
สมัยเด็กๆ ยามไปเลี้ยงควายตามทุ่งนา
เวลาหิวขึ้นมาก็ใช้ตะโกสุกนิแหละประทังชีวิต
บางครั้งกินเยอะเกินไป ตอนถ่ายท้องนิแสนจะยากลำบาก
แทบจะต้องเอาสิ่วมาแคะออกเลยทีเดียว คิคิคิ
นึกอยากกินยุบักโก แช่แฮงแซ่บ คึดฮอดตอนเด็ก