แนะนำหนังสือ

หนังสือ  คนปลูกต้นไม้ (THE MAN WHO PLANTED TREES)

เขียนโดย : ฌ็อง ฌิโอโน ค.ศ. ๑๙๕๔
แปลโดย : กรรณิการ์ พรมเสาร์ พ.ศ. ๒๕๓๕

สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง

เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแอลเซอารดฺ บุฟฟิเยร์  ชายที่เต็มไปด้วยความเรียบง่ายและความม่งมั่น  เขาย้ายไปอยู่ในดินแดนทุรกันดาร หลังจากสูญเสียภรรยาและบุตรชายไป  เขาอยู่ลำพังกับฝูงแกะและสุนัข  และเริ่มงานอย่างมุ่งมั่น  คืองานปลูกเมล็ดพันธ์ต้นโอ๊ควันละ 100 เมล็ด ตลอดชีวิต

หนังสือเล่มนี้ทำให้ดิฉันลองมาปลูกต้นไม้ โดยนำเมล็ดผลไม้ที่ตัวเองกิน เช่น มะม่วง กระท้อน ลำไย มังคุด ไปลองเพาะดู  เพาะขึ้นบ้าง  ไม่ขึ้นบ้าง  ทำให้รู้ค่าของข้าว พืชผักผลไม้ที่เรากินเข้าไป  ต้นไม้นั้นกว่าจะเติบโตและออกผลให้เรากินนั้นใช้เวลานานเท่าไร  แต่เราใช้เวลากินแค่ไม่กี่นาที

 แต่บุฟฟิเยร์เป็นเพียงตัวละครที่นักเขียนสร้างขึ้นมาเท่านั้น  ในประเทศไทยมีคนที่ทำแบบบุฟฟิเยร์คือ ดาบตำรวจวิชัย  สุริยุทธ  ที่ขี่มอเตอร์ไซด์นำกล้าไม้ไปปลูกตามข้างถนน  ลานวัด ป่าช้า  ที่ดินสาธารณะ  ในพื้นที่ดินที่ไม่ใช่ของด.ต.วิชัย   เป็นเวลา 18 ปี  แรกๆชาวบ้านก็เรียกเขาว่า "คนบ้า" ผลก็คือต้นไม้ร่วม 2 ล้านต้นที่เขาปลูกได้เปลี่ยนอำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ จากที่เคยเป็นดินแดนแห้งแล้งกันดาร ให้กลับกลายเป็นอำเภอที่เขียวขจีด้วยต้นไม้นานาชนิด เช่น ต้นตาล, คูน, ถ่อน, ยางนา, แค และต้นขี้เหล็ก  และชาวบ้านก็ได้ประโยชน์จากต้นไม้เหล่านั้น

ด.ต.วิชัยเขียนหนังสือเรื่องคนบ้าปลูกต้นไม้  (จริงๆแล้วดิฉันไม่ค่อยชอบชื่อหนังสือเท่าไหร่ อยากจะเปลี่ยนเป็นชื่อ  คนดีปลูกต้นไม้  คนฉลาดปลูกต้นไม้  คนน่ารักปลูกต้นไม้  ใครที่ทำความดีแล้วถูกคนมองว่าเป็นคนบ้าเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับดิฉันน่ะค่ะ)  ดิฉันพยายามหาซื้อหนังสือเล่มนี้  แต่ก็หาไม่ได้ค่ะ 

 “การปลูกต้นไม้เป็นการทำบุญที่ยั่งยืนกว่า และช่วยเหลือทุกคนได้ชั่วลูกชั่วหลาน...เราจะคืนธรรมชาติสู่แผ่นดิน เกื้อกูลอาศัยซึ่งกันและกัน ความสุขที่แท้จริงคือการอยู่ร่วมและรู้จักเคารพธรรมชาติ ต้นไม้ผมเป็นคนปลูก ปลูกไปเรื่อยๆ ปลูกไปจนกว่าจะตาย...”  (ดาบตำรวจวิชัย สุริยุทธ)