เด็กน้อยคนหนึ่งจากต่างจังหวัดที่ปลื้มมากกับโรงเรียนนครสวรรค์ ได้เดินลัดเลาะผ่านเส้นทางที่ท้าทาย จนถึงวันที่

20 สิงหาคม 2554 วันประชุมผู้ปกครอง วันนี้ผมในฐานะคุณพ่อไปถึงหอประชุมฯกระชั้นไปหน่อย

 ห้องประชุมเต็มแน่นเลยทางด้านหลัง กลางๆ ว่างหน่อย ผมก็เลือกที่จะนั่งได้ซักที่หนึ่ง ก็ได้ฟังผู้อำนวยการพูดคุยกันอย่างให้ความกันเอง บอกถึงเรื่องราวของการเลี้ยงดูลูก ช่วงนี้ผู้ปกครองก็ยังทยอยกันมาเรื่อยๆ ท่านเองก็ยังเชิญชวญให้มานั่งทางหน้าซึ่งว่างอยู่มากกว่าที่อื่นๆ ผมเองก็เลยได้ไปนั่ง ทำให้ได้มีโอกาสมองเห็นท่าน ผอ.ได้ชัดๆ ตรงนี้ก็ดีเหมือนกัน

ผมก็ได้ฟังสารที่สื่อมาจากท่านได้ชัดเจนมาก ๆ มันได้ทั้งคำพูดคำจาและภาษากาย ทำให้เข้าใจถึงแก่นของสารที่ดี

 

โดยเนื้อหาที่ท่านแนะนำ เริ่มด้วยกล่าวทักทาย ต่อด้วยแนะนำประธานนักเรียน นายวิทวัส สันตะวัน อยู่ชั้น ม.ปลายแล้วมั๊ง  เขาก็ขึ้นบนเวที กราบสวัสดีกับบรรดาผู้ปกครองทั้งหลาย  ปลื้ม..นะ

รูปหล่อ เรียบร้อย นี่เป็นคำชมของท่านผู้อำนวยการ ซึ่งคิดว่าเป็นภาพฝันของ รร.นครสวรรค์ที่นอกเหนือจากความเก่งกาจด้านการเรียนน่ะ

 เรื่องราวสำคัญของวันนี้ก็คือการให้ผู้ปกครองมารับทราบรับรู้ความก้าวหน้า การพัฒนาด้านต่างๆ และผลการเรียนของครึ่งเทอมแรก ซึ่งจะมอบให้กับผู้ปกครองเมื่อไปพบกับคุณครูประจำชั้น

ท่านก็ยังย้ำว่าการเรียนนี่ ไม่ง่าย ผลการเรียนออกมาดีก็ดีใจด้วย หากผลออกมาไม่ดีก็ขอให้ผู้ปกครองได้ไตร่ตรอง ได้ให้โอกาสกับลูกๆ ของตนเองนะ ท่านยังกล่าวให้เป็นตัวอย่างว่า ท่านเองได้เป็น ผอ.นี่ก็เป็นเพราะท่านได้โอกาส จึงสามารถจะมาถึงวันนี้ได้

อีกเรื่องก็คือ โรงเรียนนครสวรรค์ได้เป็นศูนย์อาเซียนศึกษา ทำให้ต้องเตรียมตัวกันทุกๆ คนรวมทั้งผู้ปกครอง เรื่องของภาษาอังกฤษนี่ ต้องมีทักษะการใช้งานอย่างดี เพื่อที่เราจะได้สู้กับเพื่อนๆ อีก 10 ประเทศได้ ซึ่งเรื่องของอาเซียนนี่จะเริ่มขึ้นแน่นอนในปี 2558 ที่จะถึงนี้ อันนี้ก็ให้ขีดเส้นใต้ไว้

 

ย้ำท้ายๆ ก็คือ ลูกท่านก็เหมือนลูกของเรา(ลูกของคุณครูร.ร.นครสวรรค์)

เราคนไทย เด็กไทยทุกคนก็เป็นลูกของเราเช่นกัน

จากนั้น ท่านรองฯ วันเพ็ญ ซึ่งรับผิดชอบด้านวิชาการ ก็ได้มาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ คุณภาพของเด็กปีนี้เรามั่นใจในความเก่งของพวกเค้า ทุกห้อง เพราะเค้าผ่านการสอบคัดเลือกเข้ามาทุกคน หรือเรียกกันว่า มีคุณภาพทุกคน

พูดถึงปัจจัยความสำเร็จ ท่านก็บอกว่า สำคัญอยู่ที่หลายอย่าง ตัวหลักก็คือ พลังในตัวของนักเรียนเอง

หากเด็กคนไหนมีจิตใจไฝ่รู้ ขวนขวาย ทำได้ด้วยตนเอง แบบนี้ไม่ห่วงเพราะนี่คือสิ่งที่โรงเรียนต้องการ และเป็นแบบอย่างที่ดี

 แต่ที่ห่วงและแนะนำก็คือ การเข้าไปจัดการทุกอย่างของผู้ปกครองโดยมีเด็กทำตาม ทำเพราะถูกบังคับ เค้าไม่อยากทำแต่จำใจ ความแตกต่างตรงนี้แหละ คือสิ่งที่ทำให้เด็กที่เข้ามาเรียนห้องดีที่สุด ไปเรียนพิเศษในสถาบันที่ดีที่สุด หลายคนจึงทำข้อสอบไม่ได้

จึงเป็นที่มาของเสียงบ่นอุบเลย ในวันที่เค้าแจกผลการสอบ ทั่วอาณาบริเวณโรงเรียนเลยว่า  ทำไมหนูถึงทำไม่ได้ ทุกอย่างเราก็ทำเหมือนกันกับไอ้เจ้าเพื่อนที่ได้คะแนนสูงนี่ บางทียังติวมากกว่าอีกด้วย   เราก็ใช่ว่าจะหัวไม่ดี ติดchut มัวแต่เฟสละมั๊ง หยั่งงี้ต้องโดน..นี่ก็ว่ากันไปนะครับ

 

การสร้างเครือข่ายของผู้ปกครอง ที่นี่ก็ใช้ตัวช่วยตรงนี้ด้วย ก็เป็นอะไร ในสายตาของผม ก็รู้สึกว่าเค้าทำกันมานานแล้ว และมันก็มีประโยชน์ดี แบบเพื่อนช่วยเพื่อน ดีมากๆ นะ

แล้วทุกอย่างก็ว่ากันไปตามรายการที่วางไว้ ผมตามคุณครูไปห้อง411 ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอประชุมนัก เพื่อพบครูประจำชั้นของลูกหยก และก็ทำกิจกรรมอื่นๆ คุณครูประจำชั้นมอหนึ่งทับหนึ่งชื่อว่า ธนพร ยมรัตน์  ท่านอัธยาศัยไมตรีดีครับ เมื่อเข้าไปในห้องผู้ปกครองทุกท่านก็ได้รับเอกสารต่างๆ ที่จำเป็นกันทุกคน

จากนั้นพวกเราผู้ปกครองก็ได้ทำความรู้จักกัน แนะนำตัวกัน ว่าใครเป็นใคร อย่างไร บรรยากาศในห้องก็โดยรวมเค้ารู้จักกันดีอยู่แล้ว หลายท่านมีลูกเรียนอยู่ที่นี่สามคนแน่ะ ส่วนใหญก็เป็นกลุ่มผู้ปกครองจากโรงเรียนอนุบาลนครสวรรค์

ซึ่งลูกสอบเข้าได้มาเป็นกลุ่มนักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่ หรือเรียกว่ายกห้องจากโรงเรียนโน้นเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนครสวรรค์เลยก็ว่าได้ เค้าก็คุ้นเคยกันดี และก็บริหารจัดการกันอย่างกันเอง ทุกอย่างก็ลงตัวได้โดยง่าย  โดยได้ประธานคือคุณกนกวรรณ และมีอีกสี่ท่านทำหน้าที่รองประธาน เลขา ประชาสัมพันธ์ รวมห้าท่าน จากนั้นทั้งห้าท่านนี้ก็ได้ขึ้นไปที่ห้องโสตทัศนศึกษา เพื่อเลือกประธานใหญ่กันอีกที ..ตรงนี้ก็เรียบร้อยดี

 

หลังจากนั้นก็มีการชำระเงินต่างๆ ตามระเบียบ เมื่อเรียบร้อย

ผมเห็นคุณครูธนพรว่างพอพูดคุยได้ ก็ได้เข้าไปสอบถามถึงว่า เป็นอย่างไรบ้างครับ น้องหยกนะ ต้องปรับปรุงตรงไหนบ้างครับ คุณครูก็บอกว่าเค้าน่ารักนะเห็นมั๊ยเค้ายังแย่งกับเพื่อนๆ มาเสริฟร์น้ำเลยวันนี้น่ะ

ผมก็..อ๋อ  หยกนี่น่ารักเพราะอาสาเสริฟร์น้ำนี่เอง

พูดเล่นน่ะครับ..แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ยังได้เจอคุณพ่อเพื่อนของน้องหยกเลย ได้ทักทายกัน เค้าอยู่โรงพยาบาลทัพทัน ..ดีใจนะครับ