แม่ของฉัน

แม่  คำนี้ฟังแล้วดูยิ่งใหญ่

   12  สิงหาคม  2554   วันแม่แห่งชาติปีนี้เราไม่มีแม่ให้กราบเท้าอีกต่อไปเพราะท่านได้จากโลกนี้ไปแล้วเมื่อ  28  พฤศจิกายน  2553  (ปีที่ผ่านมา)  เสียใจใหมกับสิ่งที่เกิดขึ้น  แน่อยู่แล้วต้องเสียใจ  และเสียดาย  แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้    เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า  ไปไม่กลับ  หลับไม่ตื่น  ฟื้นไม่มี   หนีไม่พ้น   ทุกคนต้องเจอ  และอยากบอกทุกท่านที่มีแม่อยู่  ณ  ตอนนี้ (โดยเฉพาะวัยชรา)

จงทำในสิ่งที่ท่านอยากทำให้แม่

                     เช่นจะพาไปเที่ยว  ทำบุญ  เยี่ยมญาติ

แต่                 เอาไว้ก่อน ไม่มีเงินช่วงนี้ต้องใช้เงิน

                    ไม่มีเวลางานยุ่งเดี๋ยวให้ว่างก่อนจะพาไป สารพัดเหตุผล 

                    ข้ออ้างที่พูด

อย่า              มัวแต่เกี่ยงงอนกันในระหว่างพี่น้อง รอให้คนนั้นพาไป

                    เกี่ยงให้คนนี้ทำ  ลูกมีตั้งหลายคน

รอ                ไปก่อนแล้วกัน 

ช้า                 ไปกลายเป็นสายเกินแก้แม่ก็ไม่รู้หรอกว่าเจ้าทำดีอะไรให้แม่

                     เห็นถึงแม้เห็นแม่ก็คงไม่สามารถพูดอะไรกับลูกได้ในตอนนี้

เลือกเอาว่าจะให้ท่านมีความสุขในขณะมีชีวิตอยู่หรือตอนลาโลกไปแล้ว