27 กค.2554 22.00น.
พึ่งสวดมนต์ทำวัตรเย็นเสร็จ...ช้าเพราะต้องเอาเจ้าตัวเล็กนอนก่อนถึงจะทำได้เพราะ
ตัวเล็กกำลังซนมาก...รื้อของในห้องกระจุยอยู่แค่ไม่กี่วันรีโมทย์แอร์รีโมทย์ทีวี
กระจาย...ประตูห้องเปิดไม่ได้เลยเพราะอยู่ชั้น 3 เปิดไว้มีหวังเดินตกกระไดวิ่งตาม
ไม่ทัน...อาทิตย์นี้ไม่ได้ไปส่งเพราะตั้งใจพาเขาไปทำบุญวันที่ 28 (พรุ่งนี้)
ได้หยุด 3วันติดกันถือโอกาสพัก...จะพาเขาไปเยี่ยมตากับยายที่น้ำน้อยจะเลยไปค้าง
ที่หาดแก้วรีสรอท์.....ให้เขาวิ่งเล่นบนผื้นทรายแผ่นดินพ่อ...ถึงเขาจะล้มคงไม่เจ็บ
บนพื้นทราย.....
......1 ปีผ่านไป....เมือรายการทีวีทุกช่องออกรายการถวายพระพรเจ้าฟ้าชาย.....
ก็เป็นการเตือนทุกปีว่าจะถึงวันเกิดอีกแล้ว.....
....จะขึ้นเวรดึก....นอนไม่หลับขนาดสวดมนต์ทำวัตรแล้ว....พยายามไม่คิดอะไร
ฟุ้งซ่าน....รอน้องผู้ช่วยเหลือคนไข้ที่สนิทกันจะมานอนเลี้ยงตัวเล็กเพราะคืนนี้ขึ้น
ดึกอีก 1 เวรแล้วก็หยุด......
.......ตอนเย็นซื้อดอกไม้...ของจะใส่บาตร...เอาตัวเล็กไปด้วย....ผ่านร้านขายของ
เล่นเขาเหลียวหลังสุดคอแล้วจ้องตาแบบเขม็ง.....ดูตาแล้วสงสาร....แต่ทำใจแข็ง
เพราะถ้าเราซื้อให้...จะเป็นการสร้างเงือนไขให้เขา...ไม่อยากให้เขาเป็นเด็กที่
อยากได้อะไรก็ต้องได้....เพราะเราไม่ได้อยู่ให้เขาตลอดชีวิต...ถึงเวลาเราก็ต้อง
จากไป....อยากให้เขาเป็นคนรู้จักอดทน..รู้จักประหยัด..รู้จักค่าของเงิน...ไม่มีแม่
แล้วเขาจะได้ไม่ลำบาก...ไม่เป็นภาระใคร......
.....ทุกวันเกิดทุกปีที่ถือปฎิบัติมา...จะให้รางวัลเป็นของขวัญให้ตัวเอง...คือการ
ไปเดินร้านหนังสือแล้วซื้อหนังสือให้ตัวเอง 1 เล่ม.....แต่ปีนี้คงไม่ซื้อจะเก็บ
เงินให้ลูกหมาแม่ดีกว่าเพราะแม่ไม่มีทรัพย์สมบัติให้ลูกแม้นแต่ชิ่นเดียว...
นอกจากเงินที่เป็นค่าเวรและค่า OT ที่ออกทุกวันที่ 15 เก็บไว้ให้ทุกเดือนแม่
จะไม่ใช้เงินส่วนนี้เลย.....ลูกหมาแม่จะได้เรียนหนังสือมีวิชาชีพไว้เลี้ยงตัวเอง....
....หลายคนที่ติดตามครูซ่อมคนคงอยากเห็นไอ้ตัวเล็ก....บันทึกการเติบโตของ
ต้นน้ำที่ช่องว่างให้เห็นได้ใส่รูปแต่แบเบาะ...ตามพัฒนาการจนเกาะยืนเดิน..
แต่เสียได้ไฟล์ของรูปคงใหญ่ไปจึงไม่มีปรากฎในบันทึกให้เห็น...คงต้องถามผู้รู้ก่อน
อดใจรอน่ะค่ะ.....
....เอาของที่เตรียมไว้ไปทำบุยใส่ตระกล้า..เตรียมของใช้ต้วเล็กพรุ่งนี้ลงเวร
จะได้รอบด...สองคนแม่ลูกจะไปวิ่งแข่งกันที่หาดแก้วรีสรอท์...Go
.....หากวันนี้เขาคงทำเธอผิดหวัง....หากวันนั้นฉันยังมีชีวิตอยู่....จะดูแลปลอบใจให้เธอลืมความหลังใจฉันยังรอเธอมิหน่าย......
ผมฟังเพลงนี้หลายรอบของทุกวันเกิดคุณ.....ขอแค่ผมได้ดูแลคุณกับต้นน้ำในฐานะเพื่อนก็ยังดีกว่าที่รู้แค่ข่าวคราวจากปากคนอื่น
.....ขอให้ดูแลสุขภาพ...อย่าทำงานมากเกินกำลังตัวเอง...งกลับมาประจวบเถอะน่ะ....ที่นี้ยังมีผม...มีแม่ผมมีพี่ตุก...มีเพื่อน...
มีคนไข้ที่รอหมอทัพฟ้าอยู่.....ทะเลที่ประจวบมีแต่ความสงบ.....ไม่แค่วูบมาแล้วทำลายทุกอย่างไป.....เหมือนคลื้นที่หาดแก้ว
.....น้องๆที่ประจวบฯคิดถึง....ไม่ต้องทำงานมาเปิดร้านอย่างเดียวก็พอ...บ้านหลังนั้ไม่อยากอยู่ก็ปล่อยมันท้ิงอย่างนั้น....
ที่สำคัญประจวบฯอยู่ใกล้กรุงเทพใกล้หมอ.....
ขอให้ความดีที่คุณทำขอให้คุณกลับมาคนที่เขารอคอยคุณอยู่......กลับมาเหมือนที่าคุณดูแลคนไข้วาระสุดท้ายของเขา
แต่เวลาตัวคุณเองทำมั้ยไม่ทำวาระสุดท้ายของชีวิตของคุณ.....เพื่อคนที่เขารักคุณ.....และเพื่อคนที่คุณรักคือลูกของคุณ
.....คุณผ่านความตายมาแล้วสองครั้งพระท่านให้คุณอยู่เพื่อให้คุณอยู่กับลูกคุณ.....แล้วคุณจะอยู่ที่นั้นเพื่อทำร้ายตัวเองบั้นทอนชีวิต
ของตัวเองทำมั้ย.....เขาตายตั้งนานแล้วฟังให้ชัดๆน่ะเขาตายจากความเป็นคนไปนานแล้ว....เพราะเขาไม่มีจิตใจความเป็นคนเหลืออยู่อีกเลย.......
.....ทุกคนรอหมอทัพฟ้าอยู่ครับชีวิตคุณมีคุณค่ามีความหมายสำหรับคนต้นเกตุมากครับ.....
.