เรามีสิ่งดี ๆ เยอะมากมาย แต่ไม่ได้ทำดี..เลยพลาดโอกาสความดีทั้งหลาย

โอ้หนอ..เพราะอะไร...ประเทศไทย!

เพราะเราชอบรายการ.....เกิดมาคุย  มากกว่ารายการ....หนูทำได้

เพราะมีผู้ว่าราชการ ฯ.....มากกว่า..ผู้ปฏิบัติการ

เพราะเราขอศีล.....แต่ไม่ รักษาศีล

เพราะเราหาแต่เงิน....แต่ไม่รู้วิธีการใช้เงิน

เพราะมีวันพระ.....แต่ไม่มีวันทำดี

เพราะมีสถาบันพระมหากษัตริย์...แต่ไม่จงรักภักดี

เพราะมีพระดี...แต่ไม่ศรัทธาพาปฏิบัติ

เพราะมีวัดดี...แต่เราไม่เข้าวัด

เพราะมีเจ้าที่...แต่หมิ่นประมาท

เพราะมีพ่อแม่...แต่ไม่กตัญญู

เพราะมีคนดี...แต่เราไม่ปกป้อง

เพราะมีบัณทิต..แต่ไม่คบหา

เพราะนักการเมืองดี...แต่ไม่ถูกเลือก

เพราะมีเพื่อนดี...แต่ไม่รักษ์น้ำใจ

เพราะมีคู่ครองดี...แต่เราไม่ซื่อสัตย์

เพราะมีทหารดี...แต่เราไม่ให้เกียรติ

เพราะมีลูกดี...แต่ไม่อบรมสั่งสอน

เพราะมีทรัพย์ดี..แต่เล่นพนัน

เพราะมียาดี...แต่ไม่นำรักรักษา

เพราะมีแพทย์ดี..แต่ขาดจรรยา

เพราะมีครูดี...แต่ไม่ได้สอน

เพราะมีพื้นดินดี...แต่ไม่ทำเกษตรกร

เพราะหน้าตางาม...แต่ทรามมารยาท

เพราะตำแหน่งดี...แต่ไม่ไต่เต้า

เพราะมีสุขภาพดี..แต่ไม่รักษา

เพราะทุกสีดี...แต่เรามาแบ่งสี

เพราะสติดี...แต่ดื่มสุรา เลยพาประมาท

เพระสามัคคีดี...แต่แตกสามัคคี

เพราะเรามีดี... เลยมัวแต่อวดดี

เพราะคิดว่าดี...แต่ไม่เคยทำ

เพราะมีลมหายใจ...แต่ไม่นำพิจารณา

            ฯลฯ 

เพราะที่ว่ามานี้ดี้ดี...แต่ไม่ทำสักที..ก็จะดีไม่ได้

ขอเอวังแค่นี้...ก็ดีนะโยม...

          ขอเจริญพร

วาทะท่านคมสรัญญ์/นครสาวัตถี - อินดี

๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๔