การไถนา เราจะมีการไถ 2 ครั้ง
ครั้งที่ 1 เรียกว่า ไถดะ
ครั้งที่ 2 เรียกว่า ไถคลาด
การไถดะ
ก่อนการไถเราจะต้องไขน้ำเข้าแปลงนาให้เต็มพื้นที่ เพื่อง่ายต่อการไถ การไถดะนี้จะเรียกว่าเป็นการไถดองก็ได้ คือการที่เราไถ เราจะพลิกหญ้าให้อยู่ด้านล่าง และมีน้ำขัง ประมาณ 7 วัน หญ้าก็จะเน่าตาย และกลายเป็นอินทรีย์วัตถุในดินต่อไป
สภาพแปลงนาก่อนการไถ
น้ำเข้าแปลงนาให้เต็มทั่วทั้งแปลงนา เพื่อให้ดินร่วนซุย การไถทำได้ง่ายขึ้น
เริ่มไถจากริมขอบคันนา
และไถตีวงเข้ามาเรื่อยๆ จนทั่วทั้งแปลงนาแต่ล็อค
ภาพที่ถ่ายออกมาสังเกตุ ภาพจะดูมืดๆ ตลอด ขณะที่ถ่ายรูปส่วนมากจะเป็นเวลากลางวัน บางครั้งก็ก่อนเที่ยง หรือไม่ก็ช่วงบ่ายนิดๆ แต่ด้วยสภาพอาคารที่มืดฝน อยู่ตลอดเวลา ภาพออกมาเหมือนถ่ายตอน 6 โมงเย็น เกือบทุกภาพ ช่วงนี้ฝนตกเยอะมาก ตกทุกวัน บางวันก็ตกทั้งวัน สำหรับชาวนาแล้วชอบค่ะ
รอยไถดะ
เราต้องรักษาระดับน้ำในแปลงนาให้เหมาะสม
ลักษณะแปลงนาโดยทั่วไปของท้องทุ่งแถบนี้คือต่างระดับ และมีแปลงนาแต่ละล็อคค่อนข้างเล็ก แปลงนาบางแปลงที่เห็นในภาพดิฉันได้ทำการไถปรับให้ขยายใหญ่มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สำหรับบางแปลงอาจจะทำไม่ได้ เพราะต่างระดับมาก อาจไม่ถึงกับเป็นขั้นบันได แต่ก็มีความลาดเอียงของพื้นที่อยู่บ้าง
ตอนนี้เราไถนา แบบ ไถดะ หรือ ไถดอง เรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่ดองนา อยู่นี้เราไปทำงานอย่างอื่นกันก่อนเลยนะค่ะ
โปรดติดตามตอนต่อไป
ชาวนาช่างน่านับถือจริงๆ
งานยากลำบากมาก ราคาไม่คุ้มกับสุขภาพ
แต่คุ้มสำหรับการรับประทานเอง
มาลงชื่อรอติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^
สวัสดีค่ะ มาติดตาม กิจกรรม ณ สวรรค์บนดินค่ะ
หากมีโอกาสคงได้ไปเยือนเชียงดาวอีกครั้ง ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ....คุณบัวชมพู
ฝนที่กรุงเทพ ก็ตกแทบทุกวันเช่นกันค่ะ
จากภาพข้างล่างค่ะ....สงสัยแต้ๆว่า....
....ท่อน้ำสีฟ้า.....ใช้ทำหน้าที่อะไรค่ะ?
ร้องเพลงรอ >>> Go ตอนต่อไป.......^^
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์โสภณ
ใช่ค่ะอาจารย์ เป็นอย่างที่อาจารย์แสดงความคิดเห็นจริงๆ
...................................
ถ้าจะถามหาความคุ้ม ก็คงจะคุ้มตรงที่เราได้อยู่กับธรรมชาติจริงๆ
ได้กลิ่นดิน กลิ่นหญ้า กลิ่นหอมของต้นกล้า และได้ยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ
ท่ามกลางสายลม แสงแดด สายฝน และได้พบความสุขจาก ณ ที่นั้น
สวัสดีค่ะ
ยินดีค่ะน้องมะปราง และรับทราบแล้วค่ะว่าอยากเป็นชาวนา
การเป็นชาวนา เป็นความสุขที่หาได้จากกลางท้องทุ่งกว้างค่ะ
ถึงจะเหนื่อยกาย..แต่ความสุขใจ..เต็มร้อยค่ะ และเป็นความสุข
ที่พี่ไม่เคยได้รับตอนทำงานออฟฟิศค่ะ (คือมีความสุขคนละอย่าง
อาจชอบความสุขแบบอย่างแรกมากกว่า ฮิ ฮิ)
สวัสดีค่ะ คุณปู
ชอบดอกสีขาวดอกนี้จังเลยค่ะ ใช่ดอกโมกหรือเปล่าค่ะ น่ารักจัง
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมสวรรค์บนดิน มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ สำหรับคนที่นี่
ถ้าผ่านมาเชียงดาว เชิญเลยนะค่ะ ถามหากันได้เลยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณแจ๋ว
ขอบคุณที่ติดตามกันตลอดนะค่ะ คงต้องร้องเพลงรอจริงๆ ละค่ะ ฮิ ฮิ
ช่วงนี้งานเอามื้อเพื่อนบ้าน(ลงแขก) เยอะจริงๆ แต่ก็มีความสุขและ
ครื้นเครงดีค่ะ และขั้นตอนต่อไปยังไม่ได้ทำก็เลยไม่มีรูปมานำเสนอค่ะ
สำหรับเรื่องท่อที่ถามนะค่ะ เรียกว่าต้างนาค่ะ มีไว้สำหรับควบคุมน้ำในนาค่ะ
คือ ถ้าเราต้องการระบายน้ำออกจากนา เราก็กดท่อลง แต่ถ้าไม่ก็กดท่อขึ้น
หรือถ้าเราต้องการดึงระดับน้ำในนาเพิ่ม เราก็กดขั้นและหาท่อขนาดเท่ากัน
มาสวมไม่ให้น้ำลง เพื่อดึงน้ำค่ะ (ขอโทษค่ะอธิบายไม่ค่อยเก่ง แฮะ แฮะ)
จากรูปถ้าเราต้องการน้ำลงน้อยก็กดน้อย และถ้าต้องการน้ำลงมากก็กดต่ำมาก และน้ำจะใหลลงท่ออีกด้านหนึ่ง แต่พอดีเราหยุดน้ำทุกแปลง เลยไม่มีรูปตอนน้ำลงมาให้ดูมีแต่ปลายท่ออีกด้านมาให้ดูก่อน ส่วนรูปสุดท้ายคือต้างแบบเก่าค่ะ เราจะต้องมาขุดและถมคันนาทุกปี และทุกครั้งที่ปิดน้ำเปิดน้ำ ไม่ค่อยสะดวกเหมือนใช้ท่อ การเปลี่ยนแปลงจึงเกิดขึ้นค่ะ
ขอบพระคุณค่ะที่กรุณาอธิบาย......เป็นภูมิปัญญาชั้นยอดเยี่ยมไปเลย
หากมีวาสนาคงได้ทานข้าวไร่บัวชมพูสักครั้ง
รออ่านทุก Go ค่ะ.....นานแค่ไหนก็รอ อย่างอารมร์ดีและเบิกบาน...เหมือนดอกบัวบานยามเช้า..ค่ะ ^^