จะไม่เป็นแค่พยาบาลแก่ๆ...

     " ตอนท่านมีชีวิตอยู่  ผมไม่รู้หรอกว่าคุณหมอพีทำอะไรบ้าง  แต่หลังจากท่านเสียชีวิตไปแล้ว  ผมกลับไปค้นประวัติดูผลงานที่ท่านทำ  แล้วพบว่ามันมีเยอะมาก"

  ( ประโยคหนึ่งจากการบรรยายในหัวข้อ " วิจัยจากงานประจำ:ทบทวนวรรณกรรมจากประวัติศาสตร์ " โดยนพ.โกมาตร  จึงเสถียรทรัพย์ ในงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้R2R ครั้งที่4 ที่อิมแพค  เมืองทองธานี วันที่  20 ก.ค. 2554)  

 อื้ม...มันช่างเป็นประโยคที่โดนใจอะไรเช่นนี้  มันช่างสอดคล้องตรงกับสโลแกนชีวิตของตัวเองซะเหลือเกินที่...

     1.ตั้งแต่ในวันแรกที่จบพยาบาล   ได้ตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่า...

        "เรา...จะไม่เป็นแค่พยาบาลแก่ๆ   หรือเป็นแค่คนที่ไม่มีใครรู้จัก...  

              ...แต่ต้องเป็น...คนที่...ใครๆต้องนึกถึง"

        การจะเป็นคนที่ใครๆต้องนึกถึง   ก็ต้องมีการสร้างผลงาน

        ให้เป็นที่ประจักษ์  และ เป็นที่จดจำ

     2.เป้าหมายจะมีชีวิตอยู่ให้ถึง 100 ปี (ถ้าเป็นไปได้)...แต่จะทำยังไงให้ชีวิต

        ไม่น่าเบื่อ

        ตอนนี้ก็ได้คำตอบที่ชัดแจ้งทั้ง 2 ข้อ  ก็R2Rไง  เพราะทำด้วยใจ ยังงั้ยยังไง   ก็ไม่เบื่ออยู่แล้ว  และแม้ตัวจะจากไปแต่ก็ได้ฝากผลงานไว้...ให้ใครๆ...ได้นึกถึง

       จากใจ...สาวเชียร์...ตัวน้อยๆ