ทบทวนอดีต อยู่กับปัจจุบัน คิดถึงอนาคต

       ชาวบ้านอำเภอกัลยาณิวัฒนาทั้งหมดเป็นชาวเขา  โดยร้อยละ  90  เป็นชาวเขาเผ่าปกาเกอญอ  อีกร้อยละ  10  เป็นชาวเขาเผ่าม้ง  และลีซอ  ซึ่งวิถีชีวิตของคนที่นี่เรียบง่าย 

    เมื่อต้นเดือนกรกฎาคม ได้ไปใช้ชีวิตและศึกษาวัฒนธรรมตามแบบฉบับชาวบ้าน  อำเภอกัลยานิวัฒนา  อำเภอที่ห่างไกลความเจริญ  ประมาณ 1 อาทิตย์  ก็ได้พบกับวัฒนธรรมที่น่าสนใจตลอดถึงความงดงามทางวัฒนธรรมมากมาย  คือ

     ในตอนเช้าๆๆ ชาวบ้านวัดจันทร์ซึ่งอยู่ในพื้นที่ชุมชนนั้นทุกเช้าจะนำอาหารไปถวายพระที่วัดเอง และมี พระภิกษุ จำพรรษาอยู่เพียง 1 รูป เท่านั้น  ส่วนตอนเย็นนั้น ชาวบ้านก็พากันมาร่วมทำวัตรสวดมนต์กับพระที่ศาลาการเปรีญของวัดจันทร์

     ส่วนด้านอาชีพของคนที่นี่นั้นเขาทำนา  ทำไร่  หาของป่า  รวมถึงเลี้ยงสัตว์  แต่หากเป็นช่วงหน้าแล้งไม่ได้ทำนา แม่บ้านก็จะทอผ้าขาย  โดยลายผ้าของแต่ละบ้านนั้นก็จะแตกต่างกันไป  ส่วนชาวบ้านบางกลุ่มก็ออกแบบบ้านให้เป็นโฮมสเตย์  เพื่อเตรียมต้อนรับนักท่องเที่ยวที่กำลังจะมาเยือน  หลังจากประกาศให้เป็นอำเภอกัลยาณิวัฒนา  เป็นอำเภอต้นแบบในการพัฒนาที่ยั่งยืน  เป็นอำเภอที่ 878 ของประเทศไทย

     และได้ไปเที่ยวชมที่พระธาตุดอยน้อย  ซึ่งในบ้านจันทร์นี้จะมีพระธาตุประจำหมู่บ้านจำนวน  3  องค์  องค์ที่ 1  สร้างไว้ที่วัดจันทร์   องค์ที่ 2  สร้างไว้บนเขา  ส่วนองค์ที่ 3 อยู่ใจกลางหมู่บ้าน  แต่เป็นที่น่าเสียดายที่พระธาตุองค์ที่ 2และ 3 ยังไม่ได้รับการบูรณซ่อมแซมให้ดี

     แต่ในอนาคตก็คงจะได้รับการพิจารณาจากผู้นำท้องถิ่นเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางด้านวัฒนธรรมประเพณีของชนเผ่าเอาไว้  ให้ผู้คนต่างๆ ไปเยี่ยมเยือนเพื่อซึมซับกับวัฒนธรรมประเพณีของชาวบ้านต่อไป