9 กรกฎาคม 2554

 

ช่วงเย็น ๆ วันเสาร์... ผมและภรรยาอยู่บ้าน...ไม่ได้ออกไปไหน...ไม่รู้เป็นไง...เปิดแผ่นละครเกาหลีเรื่อง Autumn In My Heart ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ อีกครั้ง เพราะคิดถึง ‘อุนโซ’ กับ  ‘จุนโซ’  กันครับ
 
เป็นละครเกาหลีที่ประทับใจ...ผมกับภรรยามากครับ เพราะต่างคนต่างดู ก่อนที่เราจะรู้จักกัน และแต่งงาน  และเมื่อต่างฝ่ายมาอยู่ภายในบ้านเดียวกัน  พวกเราต่างพบว่า มีแผ่นละครเรื่องนี้เหมือนกันครับ...ปรากฎว่า...ยิ่งประทับใจละครเรื่องนี้กันใหญ่ครับ
  
ตอน 'ทิมดาบ' เกิด ...ผมตั้งใจจะตั้งชื่อเล่นว่า ‘จุนโซ’ เหมือนกัน  แต่คิดไปคิดมา  กลัวลูกโตขึ้นจะผิดหวังกับความรัก เหมือน 'อุนโซ’ กับ  ‘จุนโซ’  ครับ

 

ขอบคุณเพลงประกอบจาก YouTube และภาพจาก Internet ด้วยครับ
 
 
 
 
 
 
พอดีผมหลง ๆ ลืม ๆ ว่า ผมเคยเขียนถึงละครเกาหลีเรื่องนี้หรือเปล่า ค้นไปค้นมาอยู่ในบันทึกของวันที่ 19 มกราคม 2554 นี้เองครับ
http://www.gotoknow.org/blog/adirek12/419140
 
10 สิ่ง...ที่ทำให้ผมอยากมีชีวิตต่อในปี 2554
 
1. แม่ : ผมอยากอยู่ต่อไป...เพื่อรักษาคำสัญญาครั้งสุดท้ายที่ให้กับเตี่ยว่า...จะดูแลแม่ตลอดชีวิต
 
2. ภรรยาและลูกชาย : นับเป็นเส้นเลือดแดงใหญ่ที่หล่อเลี้ยงหัวใจของผมไม่ให้หยุดเต้น ... ผมมีความสุขที่มีความรักของพวกเขาในใจ...และผมขอเก็บความรักของกันละกันจนวันตาย
 
3. ทำงาน : นอกจากทำงานเพื่อได้เงินแล้ว งานที่ผมทำ...ทำให้ผมมีโอกาสได้ทำดีทุกวัน…ได้มีโอกาสให้กำลังผู้อื่น และเติมเต็มกำลังใจตัวเองไม่ให้ขาดหายไป
 
4. หนังสือธรรมะ :  ตอนนี้ยังอ่านเล่มเดิมอยู่...คู่มือมนุษย์ของท่านพุทธทาส  อ่านประโยคเดียวกันในแต่ละวัน กลับทำให้มุมมองที่แตกต่างแต่ละครั้งอย่างประหลาด ทำให้ผมเข้าใจโลกมากขึ้น (นอกจากจะเหยียบไว้เฉย ๆ ) “ ทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้น  ทุกข์ย่อมตั้งอยู่และเสื่อมไป  นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรเกิด  นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรดับ ”
 
5. ต้นไม้บนภูเขา :  ที่บ้านผม แค่มองจากหน้าต่างก็เห็นภูเขาแล้วครับ  เมื่อก่อนภูเขาจะเต็มไปด้วยต้นไม้ปกคลุม  ตอนนี้เริ่มมองเห็นก้อนหินเป็นหย่อม ๆ ชัดเจน  ทำให้ผมเจ็บปวดได้เสมอเมื่อคิดถึง...ถ้าได้เกิดใหม่ขอเกิดเป็นต้นไม้  ที่หยั่งรากลึกบนภูเขาและไม่ไปไหน ใคร ๆ ก็อย่าพลัดพรากเคลื่อนย้ายได้
 
6. เปียโน : อยากหัดเล่นเปียโนให้เก่งมากขึ้น  และอยากเล่นเพลงเดียว แต่เล่นสองคนกับลูกชาย  มอบแด่แม่ของลูกชาย และคนที่มาแวะเวียนที่บ้าน...แค่คิดก็มีความสุขและบ้านผมก็มีชีวิตมากขึ้นแล้วนะ
 
7. กาแฟ...หนังสือ...ดีวีดี :  สายลมชื่น ๆ ยามเช้าชงกาแฟไปนั่งที่โต๊ะตัวเล็กริมหน้าต่าง...ถ้วยกาแฟควันกรุ่นวางใกล้ ๆ กับหนังสือที่ชอบ  ได้อ่านทุกวัน  คงชุ่มชื่นหัวใจไม่หยอก...ปีนี้ได้โอกาสรื้อค้นดีวีดีในห้องเก็บของที่ผมและภรรยาชอบมาก Autumn In My Heart ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ คิดถึง ‘อุนโซ’ กับ  ‘จุนโซ’ จังครับ
 
8. หมูทอด...ต้นฝรั่ง  : ตลาดตอนเย็นที่นี้  จะมีร้านหมูแดดเดียว อยู่ตรงกลาง ๆ ก่อนเข้าตัวอาคารตลาด...เลือกซื้อแล้ว แม่ค้าก็จะทอดกันสด ๆ บนเตา มานั่งกินข้างบ้าน กับข้าวเหนียว สลับกับไปรดน้ำ  พรวนดิน และห่อลูกฝรั่งบนต้น ที่มีจำนวน 4 ต้น เป็นผลไม้ประจำครอบครัว และของฝากสำหรับผู้ที่มาแวะเวียน
 
9. ทะเล..วาดรูปสีกาแฟ : อยากไปทะเลจังครับ  คงคล้ายกับลูกอีสานหลาย ๆ คน ที่อยากไปทะเล และอารมณ์คงคล้ายกับเพื่อนปักษ์ใต้ของผมหลาย ๆ คน ที่อยากมาปีนภูเขาแถวบ้านผม  ปีนี้ขอวาดรูปทะเลด้วย นอกจากมากิน นอน เที่ยว และอ่านหนังสือ กำลังหัดวาดรูปกับสีกาแฟ ผมกำลังมองเห็นรูปภรรยาและลูกชาย จูงมือกันริมชายหาดทะเล...ท้องฟ้า...ขอบฟ้าสูงลิบ จาง ๆ แล้วครับ
 
 10. โกทูโน :  สำหรับข้อสุดท้าย ไม่มีเหตุผล หรือหาเหตุผลไม่ได้ว่า ปี 2554 นี้ ผมคงหนีไปไม่พ้นจาก ณ แห่งนี้...
 
นี้คือ... 10 สิ่ง ที่ทำให้ผมอยากมีชีวิตต่อในปี 2554  แล้วทุกท่านที่เข้ามาอ่านบันทึกของผม...ผมอยากรู้จักว่า... สิ่งที่ทำให้ท่านอยากมีชีวิตต่อในปี 2554  มีอะไรบ้างครับ ?  เอาสักข้อสองข้อก็ได้นะครับ  ขอบพระคุณมากครับ