เมื่อดวงจิตใกล้แตกดับ

เมื่อฉันได้เห็นชีวิตหนึ่ง ที่ดวงจิตใกล้แตกดับเต็มที ทำให้ยิ่งเห็นความเหนื่อยล้าของชีวิตที่ต้องคอยประคับประคองเพื่อให้เวลาผ่านไปได้ในแต่และวินาที...ช่างทรมานและเป็นความทุกข์เหลือประมาณ ทุกคนรอบข้างต่างพากันส่งกำลังใจอย่างเต็มที่... สักพักเสียงสวดมนต์เริ่มดังขึ้น พร้อมทั้งบอกให้ผู้ป่วยที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงได้อนุโมทนาบุญที่พวกเราต่างรวมจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียว ไม่มีใครหรือสิ่งใดสามารถเหนี่ยวรั้งการสุญเสียและพลัดพรากไปได้ อีกไม่นานทุกอย่างคงต้องจบลง และหมุนเวียนเปลี่ยนไปตามวัฏสงสาร..ขอบุญกุศลที่ท่านได้สั่งสมมาตั้งแต่อดีตชาติจนถึงปัจจุบันชาติ ส่งผลให้ท่านไปสู่สุขคติภพด้วยเถิด..