GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ทุกสิ่งเป็นมายา

     ใครกันหนอ  นั่งดู อยู่หน้าเจ้า
โปรดนึกเอา เอาซี ที่เห็นนั่น
มันคือ ตัวของเรา อย่างไรกัน
ไม่ช้าพลัน พลัดพราก จากสิ้นไป

    ทั้งที่รัก แสนรัก สักเพียงไหน
ตลอดทรัพย์ น้อยใหญ่ ยึดไม่ได้
ทั้งที่หวง แสนหวง ห่วงอาลัย
ไม่อาจเอา ติดไป กับตัวเรา

     จะเหลืออยู่ ก็แต่เพียง กองกระดูก
ไม่ว่าลูก ว่าผัว อย่ามัวเขลา
รับรู้ทัน  ธรรมชาติ อย่าดูเบา
ไม่ยึดเอา ไม่ยึดเป็น ก็เย็นเอย

น.อ. แพทย์หญิง  บุษกร  สวัสดิ์-ชูโต
(มกราคม 2548)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ร้อยกรองชีวิต
หมายเลขบันทึก: 44026
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)