จิตบ่มีบ่อนแขวน แนนบ่มีบ่อนห้อย บินบนเสมอว่าว จิตบ่มีบ่อนยั้ง คือน้ำล่องไหล เจ้าผู้หมากผีพ่วน สุกอยู่ฟากนา เจ้าผู้หมากพิลา สุกอยู่ฟากน้ำ กากินแล้ว บินหนีมื้อฮ้อยเทือ แม่นเจ้ามีหมื่นซู้ ตาอ้ายส่องบ่เห็น เจ้าผู้เอี่ยนอยู่น้ำ สังมาจากวังตม หนีไปแปงฮวงฮัง อยู่เทิ่งปลายไม้ เจ้าผู้คิงกลมส้วย สวยงามปานเซี่ยน อ้ายนี้เวียนมักเจ้า กินเข้าก็บ่ลง เจ้าผู้ไหมคำฝั้น จันทร์จรซ้อนกี่ ฮอดเดือนสี ตามสัญญาว่าไว้ เฮาสิได้แต่งดอง
สบายดีเอื้อย
ตามมาอ่านผญา ให้ความหมายดีค่ะ ชอบอ่านโดยเฉพาะต้องอ่านเป็นภาษาอีสานเนาะเอื้อย
จิตบ่มีบ่อนแขวน แนนบ่มีบ่อนห้อย
บินบนเสมอว่าว
จิตบ่มีบ่อนยั้ง คือน้ำล่องไหล
มักบทนี้ค่ะ
ฮักแพง (ม้กคำนี้อีกล่ะ ขอยืมเอื้อยเว้าไปตลอดเลยเด้อ)
สบายดีค่ะน้องครู
ดีใจที่น้องครูมักบท
จิตบ่มีบ่อนแขวน แนนบ่มีบ่อนห้อย
บินบนเสมอว่าว
จิตบ่มีบ่อนยั้ง คือน้ำล่องไหล
..ต้องอ่านออกสำเนียงอีสานนั่นแหล่ะ...
เอื้อยคิดฮอดหมากผีพ่วน(หมากไม้ป่าของเด็กน้อยบ้านนอกค่ะ....ส่วนหมากพิลา(ทับทิม)พอหากินได้อยู่ในอเมริกาหน่วยใหญ่กว่าบ้านเฮาอีก)
ขอบใจน้องหลายๆ
ฮักแพง