หน้า 23
เจ็บอกปานไฟไหม้ เจ็บใจปานฟ้าผ่า
เจ็บบ่าแบกไม้ติ้ว เดือนห้าก็บ่ปาน
เจ้าผู้บัวบานบ้าง กลางสะพังก้านก่อง
อยู่กลางหนองย่านกว้าง มืออ้ายเด่บ่เถิง
เจ้าผู้จันทร์เดินด้าว เดือนเพ็งสิบห้าค่ำ
ขอจ่งใสส่องแจ้ง แยงอ้ายผู้ประสงค์ แด่ท้อน
เจ้าผู้แนวหน่วยแก้ว อย่าได้เปิดดินทราย
เจ้าผู้แนวควายเขา อย่าได้ลืมควายตู้
เจ้าผู้ต้นดอกงิ้ว คนึงฮอดปลายบก
เจ้าผู้แนวนามนก อย่าได้ไลลืมแฮ้ว
เจ้าผู้เดือนเพ็งแจ้ง มีแสงสังบ่ส่อง
เจ้าผู้ดาวดาดฟ้า บ่แยงพื้นพสุธา แด่เด่
ดีใจหลายที่น้องบวรแวะเข้ามายาม....อยู่ดีมีแฮงเด้อ
ฮักแพงและคึดฮอดเสมอ