สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระมิ่งขวัญไทย (กลอนหก)

    สมเด็จพระเทพรัตน์    คือฉัตรกางกั้นคันใหญ่
ปกเกศพี่น้องผองไทย        สุกใสเลิศล้ำสำราญ

    การุญพระแผ่แพร่ไป    กว้างไกลทั่วสิ้นถิ่นฐาน
ชายแดนเขตขัณฑ์กันดาร    เปรียบปานราวกะตะวัน

    ส่องแสงสว่างพร่างไป    มิได้ลับแลแปรผัน
นครป่าเขาเท่ากัน        ภินันท์มนะประชา

    ที่ใดมีทุกข์บุกปัด    ขจัดคลายทุกข์รุกหา
พูนเพิ่มเสริมชีพนานา        เพื่อหาทรัพย์สินกินดี

    ประโยชน์สาธารณะ    มิละหรือจักผลักใส
บำเพ็ญเต็มพระหทัย        เพื่อให้ฟูเฟื่องเรืองราม

    อาณาประชาราษฎร์ซ้อง    กึกก้องพาราสยาม
ทั้งยังเลื่องชื่อลือนาม        ส่งความเป็นเอกเอเชียฯ

ออกอากาศสถานีวิทยุฯ มศว.มหาสารคาม 2 ตุลาคม พ.ศ. 2534
ประพันธ์โดย สวัสดิ์ ศิริคุปต์



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ#กลอนเฉลิมพระเกียรติ#กลอนหก

หมายเลขบันทึก: 43350, เขียน: 08 Aug 2006 @ 11:53 (), แก้ไข: 02 Apr 2012 @ 18:36 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)