"ลักษณะของบุญคือ ใจเราดี ใจเรามีความสุข ใจเรามีความสบาย เย็นอกเย็นใจ ไม่ทุกข์ไม่ร้อน ไม่วุ่น ไม่วาย นี่แหละ บุญ" ( หลวงปู่ฝั้น อาจาโร)
"ทุกด้วยอะไร ทุกข์ด้วยมันไม่เที่ยง มีแล้วหามีจริงไม่ เกิดแล้วดับไป นี่มันทุกข์อย่างนี้แหละ ทุกข์ด้วยมันไม่เที่ยง สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์" (หลวงพ่อสด จันทสโร)
"ผู้ปฏิบัติธรรม ตั้งตนอยู่ในกรอบแห่งศีลแล้ว ก็ย่อมไม่ต้องเดือดร้อน เพราะศีลของตนยังบุคคลที่มั่นในศีล ให้พ้นจากทุกข์โทษเวรภัยทั้งปวง ก็จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้เอง"
(หลวงพ่อแพ วัดพิกุลทอง)
"คนไม่สนใจธรรม ธรรมก็ไม่เข้าถึงใจคน จึงกลายเป็นคนก็สักว่าคน ธรรมก็สักว่าธรรม ไม่อาจยังประโยชน์ให้สำเร็จได้ แม้คนจะมีจำนวนมาก และแสดงธรรมให้ฟังทั้งพระไตรปิฏก จึงเป็นเหมือนเทน้ำใส่หลังหมา มันสลัดออกเกลี้ยงไม่มีเหลือ ธรรมจึงไม่มีความหมายในใจของคน เหมือนน้ำไม่มีความหมายบนหลังหมา ฉะนั้น "( หลวงปู่มั่น ปุริทัตโต)
"ทุกข์เพราะเกิดดับ มันมีอยู่แล้ว เอาราคะ ลาภะ โทสะ โมหะ มาเพิ่ม....ยิ่งทุกข์ใหญ่"
(หลวงปู่บุดดา ถาวโร)
"คนที่ตายไปแล้ว หากคนที่มีชีวิตอยู่เขาสามารถจดจำได้ หรือคิดถึงอยู่ผู้นั้นได้ชื่อว่าไม่ตาย แต่คนที่มีชีวิตอยู่ กลับไม่มีใครกล่าวถึง หรือคิดถึงเลย ผู้นั้นได้ตายไปแล้ว"(หลวงปู่เงิน พุทธโชติ)
"พูดให้เขารักยากนักหนา พูดให้เขาด่าว่า ง่ายนิดเดียว"(พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม)
"ผู้อื่นไม่ได้ทำจิตของเราเศร้าหมองหรือผ่องเเผ้ว เราเองเป็นผู้ทำให้จิตของตนเศร้าหมอง ผู้อื่นช่วยไม่ได้ แม้พระพุทธเจ้าก็ช่วยไม่ได้ ท่านทรงเป็นผู้บอกทางให้เท่านั้น"(หลวงปู่ขาว อนาลโย)
"เรื่องราวเต็มโลก เต็มบ้านเต็มเมือง เราก็วางเสีย ละเสีย วางอยู่ที่กาย ที่ใจตนนี่แหละ อย่าไปละที่อื่น การหอบอดีตและอนาคต มาหมักสมไว้ในใจ ก็เป็นทุกข์ตัดออกให้หมด"(หลวงปู่แหวน สุจิณโณ)
"พูดมากเสียมาก พูดน้อยเสียน้อย ไม่พูด ไม่เสีย นิ่งเสีย โพธิสัตว์"(หลวงปู่ทวด วัดช้างให้)
"ทำเหตุในปัจจุบันดี ผลในอนาคตย่อมต้องดี"(สมเด็จพุฒาจารย์ (โต))