การที่ได้เลือก เรียน ทำงาน หรือทำอะไรก็แล้วแต่ที่เป็นงานที่เรารัก ชอบ จะมีความสุขที่สุด

และแล้วก็มาถึงวันแนะแนวการศึกษาต่อของนักเรียนชั้น ม.ปลาย วันนี้ทีอะไรๆที่น่าสนใจหลายอย่างมากมาย ทั้งบริหาร การจัดการ นิเทศ และอีกมากมาย ที่น่าสนใจแต่แล้วเขาก็มาสะดุดเมื่อมีโรงเรียนผู้ช่วยพยาบาลเข้ามาแนะแนวเป็นลำดับสุดท้าย การแนะแนวเป็นไปอย่างไม่ค่อยมีใครสนใจสักเท่าไร แต่หนึ่งในนั้นมีเขาคนหนึ่งละที่สนใจ และแล้วเขาก็ไปสมัครเรียนทั้งที่ยังไม่จบการศึกษาระดับ ม.ปลายเลย เพราะที่โรงเรียนเขาจะเปิดการเรียนการสอนเดือนแล้ว แต่ในที่สุดก็สมัครได้เพราะได้อธิบายให้อาจารย์ผู้สอนได้เข้าใจถึงเรื่องใบจบการศึกษา แล้วเขาก็เรียนจบหลักสูตรภายใน ๖ เดือนในช่วงการเรียนและการฝึกงานในโรงพยาบาลทำให้เขาได้เรียนรู้อะไร หลายๆ อย่าง ทั้งเรื่อง การเกิด การแก่ การเจ็บ และการตาย และแล้วเขาก็จบการศึกษา ประกาศนีย์บัตรพนักงานผู้ช่วยพยาบาล หลังจากนั้นก็ได้เข้าทำงานในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ แต่รู้ว่าตัวเองอยู่ไม่ได้เพราะการทำงานอย่างไม่มีความสุข เพราะตามที่เขาตั้งไว้ว่าการได้เรียน การได้ทำงาน อย่างมีความสุขจะทำให้เราสามารถเดินไปข้างหน้าอย่างมีความสุข เขาก็เลยลาออกทั้งๆที่ได้ทำงานเพียง ๔ วันเท่านั้น และแล้วก็ได้ออกมาอยู่บ้านได้ประมาณ ๑ สัปดาห์ก็ได้รับโทรศัพท์จาก อาจารย์ บอกว่ามีศูนย์แพทย์ชุมชนสันทราย ได้รับสมัครอยู่ "อยากทำมั้ย! " เป็นคำถามที่ต้องไปสมัครเลย เพราะว่าตอนนั้นว่างงานอยู่พอดี ก็เลยมาสมัครแต่เขาให้ลงข้อมูลเป็นพนักงานข้อมูล และแล้วก็อได้ไปสมัคร กับเพื่อนอีก ๓ คน แต่เพื่อนอีกสองคน บอกว่า ฉันไม่เอางานนี้เพราะเดี๋ยวก็ได้ลงข้อมูล ออกชุมชน เยี่ยมบ้าน ช่วยงานอีกหลายๆอย่าง เหนื่อยจะตาย ฉันไม่ทำ แต่กับตรงข้ามกับเขา ที่มีความรู้สึกว่าอยากทำเพราะได้สำผัสกับอะไรอีกหลายๆอย่างที่ไม่ใช่แค่อยู่ในที่ๆทำงานเท่านั้น แต่ยังได้ออกไปพบปะกับสิ่งหลายๆอย่างที่ตนเองยังไม่เคยพบเจอ และในวันที่ไปสมัคร ไม่มีใบสมัครอะไร แค่เรียกไปพูดทีละคน แค่นั้น ในที่สุดเมื่อกลับมาบ้านอีก ๓ วันโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น  ให้มาพูดกับหัวหน้าสถานีอนามัย อีกครั้ง สรุปก็คือ เขาได้ทำงานในศูนย์แพทย์ชุมชนสันทราย(สถานีอนามัยบ้านท่อ)แห่งนี้แล้ว.......โปรดติดตามเรื่องราวของเขาคนนี้ในตอนที่ ๓ ต่อไป