ศรัทธาในอาชีพครู

พวกเราทุกคนทราบดีว่าครูคนแรกของพวกเราก็คือ พ่อแม่   แต่ถ้าถามว่าบุคคลที่ประกอบอาชีพเป็นครูจริงๆนั้น จะมีศรัทธาต่อวิชาชีพมากน้อยเพียงใด  นั่นแหละคือประเด็นสำคัญ เพราะหลายคนมาประกอบอาชีพต่างคนต่างเหตุผล  บางคนไม่รู้จะเป็นอะไร เป็นครูนี่แหละ  บางคนก็พ่อแม่บังคับให้เป็นครู  บางคนก็คิดว่าอาชีพครูเป็นง่ายที่สุดแล้ว  ต่างคนต่างความคิด  แล้วคนที่อยากเป็นครูด้วยใจที่ศรัทธา  ที่มีจิตวิญญาณที่อยากเป็นครูจริงๆ  มีมากน้อยเพียงใด  ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งประกอบอาชีพครูด้วยเหตุผลคือไม่อยากเป็นพยาบาลเหมือนแม่  เลยตัดสินใจเรียนครูดีกว่า ในขณะที่เรียนนั้นถูกหล่อหลอมความเป็นครูและจิตวิญญาณของความเป็นครูขึ้นเรื่อยๆ  แต่ยังไม่เข้าถึงเท่าไหร่ เพราะยังเป็นนักศึกษาอยู่  และพอเรียนจบครูที่สถาบันราชภัฏเชียงใหม่ก็เริ่มเป็นครูอัตราจ้างปี 2545     ที่โรงเรียนมุกดาหาร  จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งเป็นภูมิลำเนาเดิมของตัวเองและคุณแม่  จนกระทั่งปี 2548 สามารถสอบบรรจุได้ที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ตราด ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ  ต้องดูแลนักเรียนตลอด 24 ชั่วโมง  นี่แหละคือบททดสอบของข้าพเจ้าในความเป็นครูที่ร่ำเรียนมา  ต้องใช้ทั้งทฤษฎีและการปฏิบัติไปพร้อมๆ กัน  เพราะนักเรียนที่นี่จะแตกต่างจากนักเรียนที่อยู่โรงเรียนไปกลับปกติ  นักเีรียนโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ตราดจะเป็นเด็กด้อยโอกาส  เด็กยากจน  เด็กที่ปัญหาทางครอบครัว  น้อยคนที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ  เราในฐานะครูที่นี่จำเป็นต้องดูแลนักเรียนตลอด 24 ชั่วโมง  ใน1ปีการศึกษา นั้น นักเรียนอยู่กับเราถึง 8 เดือน บางคนก็ไม่ได้กลับบ้านเลย เพราะไม่มีผู้ปกครองมารับ บางทีถ้าครูกลับบ้าน  เช่น ข้าพเจ้าถ้ากลับบ้านในช่วงปิดเทอม  แล้วยังมีเด็กที่รับผิดชอบเหลืออยู่ในหอนอนที่เรารับผิดชอบเพราะผู้ปกครองไม่มารับ  ก็ต้องนำนักเรียนกลับบ้านไปพร้อมๆ กันเลย  จะได้ไม่เป็นภาระให้ครูคนอื่น  แต่เราต้องรับผิดชอบนักเรียนเป็นอย่างดีด้วย  อยู่ที่โรงเรียนนี้ไม่ได้ทำหน้าที่ครูอย่างเดียว  ต้องเป็นแม่  เป็นพยาบาล  เป็นภารโรง  เป็นทุกอย่าง  เพราะนักเีรียนอยู่กับเราตลอด 24 ชั่วโมง  ถ้าเจ็บป่วยเราก็ดูแล  ไม่มีเงิน เราก็แบ่งเงินให้ใช้ ไว้กินขนม แต่สิ่งที่เราได้กลับคืนมาคือ ความภาคภูมิใจในความเป็นครูที่เราเป็น  นอกจากเราให้ความรู้แ่ก่นักเรียนแล้ว  เรายังฝึกทักษะการใช้ชีวิตให้กับพวกเขาอีกด้วย  โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ตราดรับนักเรียนตั้งแต่ ชั้น ป.1 - ม.6  ซึ่งทุกคนจะได้รับการดูแลจากโรงเรียนอย่างเท่าเทียมกัน  ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆๆ  มีข้าวให้กินครบ 3 มื้อ  มีปัจจัยพื้นฐานให้ เช่น เสื้อผ้านักเรียน ชุดพละ  ชุดลูกเสือ  เนตรนารี  หรือสิ่งที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น สบู่ ยาสีพัน  แปรงสีฟัน  แชมพู  ครีมนวดผม  ผ้าอนามัย  อะไรก็แล้วแต่ที่นักเรียนต้องใช้ โรงเรียนจัดสรรให้หมด  สิ่งที่เราต้องการคือ อยากให้นักเรียนเป็นคนดี  มีระเบียบวินัย สามารถใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างถูกต้อง  ประกอบอาชีพสุจริต  ถึงแม้จะไม่ได้เรียนสูงๆ ก็ตาม  ข้าพเจ้าซาบซึ้งและภูมิใจในความเป็นครูเป็นอย่างยิ่งในการปฏิบัติหน้าที่ที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ตราด  นักเรียนทุกคนจะเรียกข้าพเจ้าว่า "ครูแม่"  เพราะเราดูแลเขาเหมือนลูกเหมือนหลานจริงๆ  ปัจจุบันข้าพเจ้าก็ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่ในโรงเรียนประจำเช่นเดียวกันคือ โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๑๙ จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นโรงเรียนบริบทเดียวกันกับโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ตราด เป็นเพราะการปฏิบัติหน้าที่ที่โรงเรียนลักษณะประจำเช่นนี้ทำให้ข้าพเจ้าศรัทธาในวิชาชีพครูมากขึ้นเรื่้อยๆๆ  เพราะเราคือบุคคลที่สร้างคนให้เป็นคน ให้เป็นคนดีที่สามารถใช้ชีวิตในสังคมได้โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นนั่นเอง