การเคยชินกับการทำร้าย เป็นภัยอันตรายที่น่ากลัวยิ่ง
ระวังเจตนาชอบการทำร้าย
ระวังเจตนาเคืองการทำร้ายเพราะเป็นการทำร้ายเช่นกัน
การทำร้ายผู้อื่น คือการทำร้ายตนเอง
การทำร้ายเป็นเรื่องไม่ดี อย่าชอบใจการทำร้าย
การทำลาย ไม่ใช่การทำร้าย แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกับเจตนาการเปลี่ยนแปลง
การทำลายที่ดีมีมากมาย เช่น เตโชสมาธิ การทำลายความชั่ว การทำลายกิเลส
ควรนิพพิทาการทำร้าย
ฝึก เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา
ฝึกปล่อยวางก่อน เมื่อการรับรู้สภาวะการทำร้ายปรากฏ แล้วใช้ปัญญาและคุณธรรมอื่นๆต่อไป
คนดีไม่ทำร้ายตอบผู้ทำร้าย
ความดีที่ยิ่งขึ้นไป จิตไม่หมายว่าถูกทำร้าย เพราะการทำร้ายเป็นเพียงการรับรู้ ที่ไม่มีใครหรือตัวตนใดถูกทำร้าย เพราะความจริงตัวตนหรือใครเป็นเพียงการสมมติไม่มีอยู่จริง จิตรู้ว่าการทำร้ายไม่ดีอย่างยิ่ง จิตนิพพิทาการทำร้าย
ความดีที่ยิ่งขึ้นไปอีก ไม่มีเจตนาทำร้ายเกิดขึ้นเลย