ปัจจุบันการฟัง การอ่าน การเขียนมีแนวโน้มจะต้องรณรงค์ให้มีทิศทางเชิงบวกเนื่องจากคนในสังคมเราเริ่มฟังกันน้อยลง อ่านน้อยลง และมีแนวโน้มเขียนด้วยภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน
พรุ่งนี้ 17 มกราคมเป็นวันพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ซึ่งเป็น พระราชบิดาแห่งอักษรไทย ครูนกเองแม้จะเป็นครูวิทยาศาสตร์สอนเคมีแต่สิ่งหนึ่งที่มักจะให้ข้อคิดกับเด็กๆ คือ การรักษ์ภาษาไทยด้วยการเขียนไทย ใช้คำไทยให้ถูกต้อง แม้กระทั่งการแยกแยะระหว่างภาษาพูดกับภาษาเขียน ทั้งนี้เพราะเป็นห่วงอนาคตทางวัฒนธรรมด้านภาษาไทยเนื่องจากการเขียนตัวอักษรของเด็กๆ ก็มีแนวโน้มเปลี่ยนไป...เป็นอักษรไร้หัว แยกไม่ออกระหว่าง สระ อิ กับ ไม้หันอากาศหรือไม้ผัด ด้านการเขียนนักเรียนก็จะใช้ภาษาพูดมาเป็นภาษาเขียน เช่น "เกิดตะกอนเยอะแยะ" หรือ "สีของสารละลายจางลงมากๆ"
ล่าสุดหลังปีใหม่ครูนกคุยกับเด็กๆเรื่องภาษาที่ใช้ในโลกอินเตอร์เน็ตตลอดจนการโพสต์ความคิดเห็น ครูนกอยากให้เขาระวังเพราะอนาคตในวันข้างหน้าเด็กๆ อาจกลายเป็นบุคคลสำคัญของสังคม ของประเทศ เป็นต้นแบบของคนอื่นๆ ดังนั้นอดีตที่สวยงามก็ย่อมส่งผลให้อนาคตสดใส เพราะครูนกจะพบว่าเด็กนิยมใช้คำวัยรุ่นที่ทำให้อาจจะดูไม่สุภาพเช่น "กรู" "มรึง" หรือ "ชั้น เห็นกับตาเเล้ว ๆ" สรุปว่าได้ให้ข้อคิดกับเด็กๆไปแล้ว ส่วนเขาจะนำไปใช้มากน้อยเพียงใดก็ต้องดูจิตสำนึกที่ครอบครัว ครู และสังคมช่วยกันปลูกฝัง
แต่สิ่งที่ครูนกมองว่ามีอิทธิพลต่อการใช้ภาษามากๆ คือ สื่อโทรทัศน์จึงอยากฝากผู้ที่เกี่ยวข้องช่วยกันดูแล เข้มงวดเรื่องการใช้ภาษาของพิธีกร ผู้สื่อข่าว และอื่นๆให้มากกว่าที่เป็นอยู่ ในส่วนของครูนกเองก็จะพยายามขัดเกลาการใช้ภาษาไทยในการเรียนเคมีผ่านรายงานการทดลองที่จะทำให้ภาษาเขียนเป็นภาษาเขียนอย่างแท้จริง
สวัสดียามค่ำค่ะ
หนูคิดว่าการใช้ภาษาทางอินเตอร์เน็ตอาจใช้เพื่อทำให้ข้อความกระชับลง
สั้นลง แต่ได้ใจความเดิม เด็กสมัยนี้เลยนิยมใช้กันเนื่องจากจำนิยมที่ผิดๆมาหรือทำเพื่ความสะดวกสบาย
หนูก็ใช้เหมือนกันค่ะ ^^
แต่ก็พยายามใช้ให้น้อยที่สุด
คืนนี้ฝันดีน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ