วันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2550
Posted by เจ้าชายเย็นชา
ยอมให้ฟ้าลิขิตชีวิต
แค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
คืนวันที่เราลืมตามาเป็นผู้คน
ไม่น้อยใจในวาสนา
เพราะฟ้าต้องมีเหตุผล
อาจจะหลงทาง อาจจะทุกข์ทน ไม่โทษใคร
รู้แค่เพียงแต่เราคิดดี
แม้บางทีไม่มีใครรู้
แต่เราย่อมรู้อยู่แก่ใจ
บอกตัวเองเป็นคนทั้งที
ต้องทำดีให้ดีขึ้นไป
ขีดเส้นทางหัวใจด้วยสองมือของเรา
บอกตัวเองว่าคงสักวัน
สิ่งที่ทำจะไม่สูญเปล่า
อาจจะมีบางคนที่ยินดี
มีบางคนที่รับเราไว้ในใจ
ใจทั้งใจยังเต้นยังไหว
ล้มลุกคลุกคลานกี่หน
ก็ยังจะทำจะทนจะสู้ทุกอย่าง
คำว่ายอมลบออกจากใจ
ไม่ยอมเหลียวไปข้างหลัง
แต่จะมั่นคงอยู่บนเส้นทางที่ตั้งใจ
.......................................
ถ้าล้มลงจงลุกอย่างทุกข์ท้อ
จงสานต่อความฝันอันยิ่งใหญ่
บทพิสูจน์ความแกร่งแห่งหัวใจ
ก้าวเดินไปด้วยใจที่มั่นคง
........................................
