สันติวิธีศึกษา
วันพฤหัสบดีมีวันศุกร์
สี่สอสนุกกับการศึกษา
พร้อมกันหันดูได้เวลา
สมตั้งตาคอยดูหูคอยฟัง
เริ่มต้นคนนำกล่าวเข้าเนื้อหา
ร่วมวันทาอาจารย์ท่านฝากฝัง
คำบรรยายมากมายเล่าให้ฟัง
ท่านคอยหวังเจียรนัยให้ได้ดี
สิบโมงครึ่งต้องหยุดพักกันสักครู่
ทุกคนสู่ห้องอาหารทานทันที
เสร็จสรรพกลับเข้าห้องฟังพจนี
กลวิธีแก้ไขให้บ้านเรา
พอได้เวลาออกมาทานอาหาร
ทุก ๆ จานมาจากเหงื่อเพื่อพวกเขา
เจรจาเข้าหาเรื่องเบาเบา
แล้วทุกคนก็จ้ำเอ้ากลับบ้านตน.
----------------
ทำไมไม่บอก
เริ่มต้นค้นหาประธานวิชาการ
แต่นานนานท่านจะมาหา
นิ่งเงียบเชียบต้องส่งเทียบทา
จึงจะมาพบพี่น้องของพวกเรา
ส่วนประธานรุ่นคุณ ๆ ยกย่อง
ต้องขึ้นล่องงานกีฬาพาพวกเขา
แข่งกีฬาเพื่อชาตินัดเบา เบา
ดูไม่เฉาเขาต้องไปในต่างแดน
หัวไม่ส่ายท้ายไม่เดินขัดเขินไหม
ทำอย่างไรงานจะเดินเชิญวางแผน
บริหารวิชาการงานขาดแคลน
หมดเป็นแสนแทนน้ำใจให้เป็นทาน
นึกไม่ออกบอกไม่ถูก
สองท่านพันธ์ผูกเรื่องเอกสาร
ต่อไปนี้คงมีแต่เนื้องาน
น่าสงสารสี่สอรอสองต้องรอคอย
เลือกคนถูกถูกไปหมดจดเป็นผล
ต้องอดทนคนพลังไม่มีถอย
วันเวลาล่วงไปแม้มันจะน้อย
จบการศึกษา พาเหงาหงอย เหมือนง่อยจะกิน
งานแรกฝากไว้ได้เงินมา
โปรดรีบหาทางแก้ไขให้เป็นทรัพย์สิน
หรือจะทำอย่างไรก็ได้ให้ได้ยิน
ก่อนจะโดนดูหมิ่นว่า ทำไม....
งานสองรองคิดสิทธิที่บรรเจิด
ก่อให้เกิดแรงหนุนทุนสดใส
จบแล้ว พวกเราสี่สอจะทำอะไร
เพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อชาติบ้านเมือง
งานสามตามประกบให้ครบเครื่อง
ทำอะไรง่าย ๆ ก็ได้ไม่ต้องเปลือง
ล้วนเป็นเรื่องสันติวิธีที่เรียนมา
งานสังคมในรุ่นต้องวุ่นมากมาก
แต่เราก็มีปืนคนยากคอยสรรหา
คอยติดตามความรักของเพื่อนมา
บอกกล่าวเล่าหา ว่าใคร อย่างไร
นี่แหละหนา พวกเราชาวเสริมสร้างสังคมสันติสุข
ต้องสนุกกับการศึกษาพาสดใส
ต้องห่วงหาอาทรและห่วงใย
มีน้ำใจให้กันและกันอย่างมั่นคง...
