ไว้ห้าพัน

          นายมี  หมื่นพรหมสมพัตสร

          นายมี ผู้แต่งนิราศพระแท่นดงรัง คงจะเกิดในรัชกาลที่ 1  ราวปีเถาะ 

พ.ศ. 2338  หรือปีมะโรง พ.ศ.2339  ตัวอย่างบางตอนนิราศพระแท่นดงรัง

แต่งโดยนายมี .. …..

                ……

         ในระหว่างนางรังทั้งคู่ค้อม                   คำนับน้อม กิ่งก้านก็สาขา

 แต่ไม้รังยังรักพระศาสดา                    อนิจจาเราเกิดไม่ทันองค์

          เห็นแต่แท่นแผ่นผายังปรากฏ    แสนกำสรดเศร้าจิตพิศวง

    น้ำพระเนตรหยัดหยดย้อยเป็นฝอยลง  คิดถึงองค์พระสัพพัญญุตัญญาณ

          พระองค์โปรดเทวาและมนุษย์  ให้สูงสุดสิ้นโอฆสงสาร

 พระชนม์ได้แปดสิบก็นิพพาน            โปรดประทานศาสนาไว้ห้าพัน

          พระองค์เกิดในบุรินกระบิลพัสดุ์  เป็นกษัตริย์สุจริตเกษมสันต์

  มานิพพานในป่าสาลวัน                      ถ้าเกิดทันแล้วจะทูลอาราธนา...

          ดูพระแท่นแล้วแสนจะสังเวช     ถ้าเรืองเดชจะนิมิตมณฑปเสริม

 จะสร้างวัดจัดแจงตกแต่งเติม              ไว้เฉลิมโลกาสถาวร

          นี่จนจิตฤทธีหามีไม่                   ยิ่งคิดไปยิ่งทอดฤทัยถอน

  โอ้พระแท่นแผ่นผาอยู่ป่าดอน  แต่ปางก่อนที่นี้เป็นที่เมือง

           ......................................

 

จากหนังสือ “นิราศพระแท่นดงรังและประวัติพระแท่นดงรัง”

โดยสำนักพิมพ์ธรรมเมธี-สหายพัฒนาการพิมพ์  พิมพ์ครั้งที่  7