มายา
มายาการม่านหมอกมันหลอกโลก
อุปโลกน์ในแผ่นดินถิ่นคนหยาม
แบ่งชาติเชื้อศาสนาพยายาม
แล้วมองข้ามความเป็นคนจนป่นไป
และผืนน้ำห่วงหาวสกาวเกลื่อน
จะนับเดือนหน่วงดาวอันสดใส
ทอดสะพานกาลีที่จับใจ
แล้วบอกว่าเป็นไปคือความจริง
มาบัดนี้ มีหรือจะไม่รู้
แม้ปิดบังพร่างพรูดูทุกสิ่ง
มหาอำนาจอาจหาญมาช่วงชิง
แข่งกันวิ่งเข้าชิงชัย ไร้พรมแดน ฯ
มองเห็นคนเป็นคนจึงเป็นคน
ไม่ยกตนของตนเหนือคนอื่น
ช่วยคนตัวเล็กให้ลุกยืน
เป็นการคืนคุณค่าเรียกว่าคน เอย อิอิ