ทุกชาติภพ เจ้ากรรม จะตามไปกำหนด ตัดสินกรรมเราเสมอ

  เรามักจะได้ยินคำว่าเจ้ากรรม  นายเวร หรือ เจ้ากรรมกำหนด เจ้าเวรกำหนด และจะเป็นคำไหน ก็ล้วนมีอำนาจสะกดให้เราต้องฉุกคิดถึงทันที

  แต่มนุษย์เรา ก็มีเรื่องมากมายเหลือเกิน ทั้งที่เกิดขึ้นโดยการกระทำ และเกิดขึ้นในใจ แล้วความจำเราก็สั้นเสียด้วย อย่าว่าแต่ให้ย้อนรำลึกไปถึงชาติก่อนเลย แค่ไม่กี่วันที่ผ่านมา เราก็ลืมไปหลายเรื่องแล้ว ไปทำใครเจ็บช้ำน้ำใจ อาฆาตรแค้นแค่ไหน บางทีก็ลืม หรืออาจได้สร้างกุศลผลบุญ ปลาบปลื้มกับการให้ทาน รักษาศีลในที่สับปายะตังใจว่าจะเก็บเป็นความประทับใจไปชั่วชีวิต หรือค้นพบความสงบของจิต ในเสี้ยววินาทีอย่างอัศจรรย์ ครั้นเมื่อเวลาผ่านพ้นไปไม่นาน ก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นเสียสิ้น ลืมแม้บางครั้ง ไปสร้างความทรงจำที่แสนดีให้ใครมาแล้วด้วย

   แต่มีท่านผู้หนึ่ง ผู้ทรงความยุติธรรม ปราศจากความลำเอียง ท่านบันทึกกรรมของทุกคนไว้ทุกอนุวินาที ทั้งดีและชั่ว ดังนั้นในแต่ละชั่วขณะจิตของเรา จึงมีเส้นกราฟของกรรม ดูขึ้นลง ถี่ห่าง เป็นระเบียบเรียบร้อยวันหนึ่งเมื่อเราต้องไปพบเจ้ากรรมของเรา จึงหมดคำพูดที่จะแก้ต่าง เส้นกราฟกรรมของตน เปลี่ยนไม่ได้อีกแล้ว ทั้งกรรมดี และกรรมชั่ว เมื่อหาค่ามัธยฐานของกรรมดี กรรมชั่ว ว่าอันไหนมากกว่ากัน จึงกลายเป็นคำตัดสิน ว่า เจ้าของกรรมนี้ จะไปรับผลของกรรมดี หรือกรรมชั่วก่อนดี

  เจ้ากรรมกำหนด คือ....ท่านพญามัจจุราชนั่นเอง

 หลีกเลี่ยงไม่ได้ ขออโหสิกรรมไม่ได้ เพราะท่านไม่ได้มามีส่วนร่วม หรือรับผลในการกระทำของเรา ท่านจะยกโทษให้อย่างไร ก็ในเมื่อท่านไม่เคยเป็นโจทย์ ซึงเราเคยล่วงเกินมาก่อน เจ้ากรรม จึงสถิตย์ยุติธรรมตลอดกาล

          ทุกชาติภพ เจ้ากรรม จะตามไปกำหนด ตัดสินกรรมเราเสมอ

 

 

แล้วเจ้าเวรล่ะเป็นใครกัน ติดตามบันทึกหน้านะคะ