ทำตัวเหมือนพญานาคที่จะแสดงว่าตนนั้นมีพิษร้ายกาจขนาดไหนก็ต่อเมื่อในยามจำเป็นเท่านั้น …

โคลงโลกนิติ

      นาคีมีพิษเพี้ยง

สุริโย

เลื้อยบ่ทำเดโช

แช่มช้า

พิษน้อยหยิ่งโยโส

แมลงป่อง

ชูแต่หางเองอ้า

อวดอ้างฤทธี๚ะ๛

 

โคลงสี่สุภาพ บทนี้เป็นหนึ่งใน “โคลงโลกนิติ” ซึ่งเป็นโคลงบทที่ผมรู้สึกประทับใจมาก เพราะ ในโคลงบทนี้สอนเราว่า จงอย่าเป็นคนที่ทะนงตน ให้เป็นคนที่ทำตัวเป็นดาบที่อยู่ในฝักที่เหมือนจะไม่มีพิษภัยอะไร แต่เมื่อชักออกมาใช้เมื่อไหร่ก็จะเป็นอาวุธชั้นดีที่

ซึ่งดูได้จากโคลงที่บอกว่า

      นาคีมีพิษเพี้ยง

สุริโย

เลื้อยบ่ทำเดโช

แช่มช้า

พญานาค หรือ งูใหญ่มีพิษมากมายสามรถฆ่าคนตายได้ในไม่กี่อึดใจ ยังทำตัวสงบเสงียมเจียมตัวหมอบเลื้อยคลานไปกับพื้น

พิษน้อยหยิ่งโยโส

แมลงป่อง

ชูแต่หางเองอ้า

อวดอ้างฤทธี๚ะ๛

 

 

 

แตกต่างกับแมงป่องที่มีพิษน้อยนิดต่างคิดว่าตนนั้นแน่นั้นเก่ง

 

          เมื่อเราอ่านโคลงบทนี้แล้วมันก็สะท้อนกลับออกมาในความเป็นตัวตนของคนเราว่าคนที่มีความรู้ เก่ง มีความสามารถในบางครั้งไม่ต้องพูด ต้องโชว์ ต้องอวดอ้างก็ได้ เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จากไปอวดไปอ้างให้ผู้อื่นอิจฉาและหมั่นใส ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับคนอีกประเภทหนึ่งนั้นก็คือคนที่รู้ไม่จริง ไม่เก่ง ไม่มีความสามารถคนพวกนี้จากทำตรงกันข้ามกับสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนั้นเอง

 

                หลายๆท่านคงจะรู้ความหมายของโคลงบทนี้เป็นอย่างดีแล้ว แต่ท่านสงสัยหรือไม่ว่าทำไมผมถึงเอาเรื่องนี้กลับมาพูดถึงอีก ก็เพราะว่า ผมกำลังจะบอกกับทุกๆคนทุกๆท่านว่าแม้บางครั้งในโลกที่ต้องการคนที่มีความสามารถเพื่อที่จะเข้ามาพัฒนา บริหารหรือจัดการประเทศ องค์กร บริษัท และอื่นๆนั้นยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ไม่ชอบการกระทำแบบนั้นเพราะนั้นอาจจะหมายถึงการข้ามหน้าข้ามตาเขาก็เป็นได้ ดังนั้นทางที่ปลอดภัยที่สุด คือ ทำตัวเหมือนพญานาคที่จะแสดงว่าตนนั้นมีพิษร้ายกาจขนาดไหนก็ต่อเมื่อในยามจำเป็นเท่านั้น …