เหน็ดเหนื่อยทำงานหนัก  เพื่อลูกรักมีวันหน้า
ด้วยตนเป็นชาวนา  ส่วนลูกข้าต้องได้ดี

วันละเก้าสิบบาท  ไม่เคยขาดแม้ไข้มี
รับจ้างหลายสิบปี  เงินที่ได้มาแบ่งปัน

 มุ่งมั่นอ่านหนังสือ  สอนลูกคือต้องขยัน
ความฝันต้องฝ่าฟัน  ยกระดับปรับปรุงตน

ตีลูกผิวคล้ำเขียว  ด้วยไม้เรียวข้างถนน  
เหตุคือลูกซุกซน  ไม่อดทนไปโรงเรียน

เพราะพ่อผู้นำทาง  ชี้สว่างดั่งแสงเทียน
ฝนทั่งอย่างพากเพียร  เข็มสักเล่มควรได้มา

สิ่งที่พ่อฉันให้  คือจิตใจใช่เงินตรา
ครบรอบห้าธันวา  พระคุณพ่อขอทดแทน

ยังห่วงแม้ลูกห่าง  กลับบ้านบ้างยากเหลือแสน
ส่งใจข้ามเขตแดน  ขอให้พ่อสุขล้นใจ..

จากเศษเสี้ยวความทรงจำของ"หินทราย"