ไม่มีใครเขาเห็นด้วยหรอก นอกจากผลประโยชน์ที่นักการเมืองเหล่านี้จะได้ประโยชน์ กรณีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ใน 2 ประเด็น
1.การแก้ไข มาตรา 190 เกี่ยวกับการบังคับให้ฝ่ายราชการและฝ่ายบริหาร ต้องนำเรื่องที่จะไปตกลงกับต่างประเทศ เข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาเสียก่อน ประเด็นพูดกันมานานแล้ว จำกรณีทนายนพดล ทนายของนักโทษชายที่เคยไปตกลงกับเขมร จนเกิดปัญหาบานปลายแก้ไขยากมาจนถึงวันนี้ ก็เพราะมาตรานี้แหละ ในเรื่องนี้เขาจะแก้ไขโดยให้ระบุประเภทของเรื่องที่สมควรนำเรื่องให้ฝ่ายนิติบัญญัติพิจารณาและประเภทที่ไม่จำเป็นต้องส่งฝ่ายนิติบัญญัติพิจารณา กรณีนี้น้ำหนักของเรื่องแต่ละประเภทมีความสำคัญยิ่ง การไปทำ Mouกับต่างประเทศมีหรือจะมีเรื่องที่ไม่สำคัญ เกิดไอ้คนที่ไปตกลงทำสัญญากับเขา แล้วโง่ ทำให้ไทยเสียเปรียบ และถูกละเมิดละจะเป็นอย่างไร กรณีสุวิทย์ คุณกิติ ทำไมไม่เอามาทบทวน พิจารณา บ้านเมืองเป็นของประชาชนไม่ใช่เป็นของนักการเมืองน้ำเน่าที่จะทำอะไรก็ได้ในฐานะผู้แทน
2.การแก้ไขเรื่องระบบเลือกตั้ง สส.จากเขตใหญ่เรียงเบอร์มาเป็นเขตเดียวเบอร์เดียว(เขตละคน) มีคนวิพากษ์วิจารณ์มานานแล้วว่า เขตเดียวเบอร์เดียวไม่ดี เพราะมันเป็นระบบเลือกตั้งที่เปิดช่องให้มีการทุจริตซื้อเสียงได้ง่ายที่สุด ถือเป็นการซื้ออำนาจรัฐ ซื้อชาติ เป็นระบบที่จะเป็นผลร้ายต่อชาติบ้านเมืองในอนาคต เขตใหญ่จะดีกว่าเพราะซื้อเสียงยากกว่า ผู้นำประเทศจะต้องสร้างสิ่งที่ดีดีที่สุดให้กับชาติบ้านเมือง ไม่ใช่รู้ทั้งรู้ว่าระบบนี้มันเลว มันสร้างนักการเมืองชั่วเข้าไปถอนทุนทางการเมืองก็ยังดันทุรังให้มันเกิดระบบนี้ ระบบนี้พรรคขนาดกลาง ขนาดเล็กจะได้ประโยชน์ เลือกแบบนี้จะช่วยให้เจาะพื้นที่ได้ง่ายขึ้นจะมีสส.มากขึ้น แต่การซื้อเสียงก็ง่ายขึ้นด้วย
เราท่านประชาชนช่วยกับพิจารณาหน่อยครับว่ามันสมควรแก้หรือไม่สมควรแก้ รธน 2550 นี้ครับ
