ชีวิตวัยเด็ก มีเพื่อนเล่นสนุกได้ตลอดทั้งวัน แม้อาบน้ำในห้วย หนองคลองบึง ก็เป็นสุขแบบเด็กๆ จะไม่คิดมากในเรื่องเพื่อน โกรธกันก็ไม่นานหายโกรธเร็ว
ชีวิตวัยเรียน มีเพื่อนเรียน เพื่อนร่วมชั้น บางคนก็พอจะเรียกว่าเป็นเพื่อน หลายคนเป็นเพียงคนที่เรียนชั้นเดียวกันมา ไม่ผูกพัน ในฐานะเพื่อน สิ่งสำคัญอยู่ที่การเป็นเพื่อน มีมิตรไมตรีเพียงใด ความเป็นเพื่อนอยู่ตรงนั้นต่างหาก
ชีวิตในวัยทำงาน ก็มีเพื่อนร่วมงาน คำนี้มีความหมายยิ่ง คือร่วมกันทำงาน ร่วมด้วยช่วยกัน แบ่งปันหน้าที่ ยินดีและเต็มใจทำงานกับเรา จึงจะเรียกว่าเพื่อนร่วมงาน
บางครั้งมีคนในที่ทำงานหลายคน แต่มีความเป็นเพื่อนน้อยมาก เพราะมีการแข่งขันแก่งแย่งชิงดี ให้ร้ายป้ายสี นินทา ลักษณะฟ้องนาย ขายเพื่อน อยู่ดีนักก็เป็นภัย อยู่ด้อยนักก็ไร้ค่า
ชีวิตยามเป็นหนุ่ม มีเพื่อนคู่ชีวิต เป็นคู่คิดและคู่ทุกข์ยาก เพราะความรักเติบโตงอกงาม ตามลำดับ...มิใช่ชิงสุกก่อนห่าม...เป็นเพื่อนที่เข้าใจ รู้ใจ เพื่อนรัก เป็นคู่รัก และสุดท้ายเป็นคู่ครอง
สรุป อยู่วัยไหนก็ขอให้มีความรัก เข้าใจ จริงใจ ไว้วางใจ ซื่อสัตย์ และอภัย...จะทำงานอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
