ฟังแล้วจะแอบยิ้ม

อะไรใหญ่ที่สุดในโลก

ฟังเสียง

พระกฤช นิมมโล อ่าน

พระอาจารย์ พรหมวังโส ลูกศิษย์หลวงพ่อชา

ลูกสาวของเพื่อนสมัยอาตมาเป็นนักศึกษาเรียนอยู่ชั้นประถมหนึ่ง
ครูถามเด็กนักเรียนในชั้นซึ่งอายุประมาณห้าขวบว่า “อะไรใหญ่ที่สุดในโลก?”

เด็กหญิงเล็กๆ คนหนึ่งตอบว่า “คุณพ่อของหนูค่ะ”

เด็กชายคนหนึ่งที่เพิ่งไปเที่ยวสวนสัตว์มาเมื่อไม่นานนี้ ตอบว่า “ช้าง”

เด็กอีกคนบอกว่า “ภูเขาค่ะ”

ลูกสาวของเพื่อนอาตมาตอบว่า “ตาของหนูใหญ่ที่สุดในโลกค่ะ”

ทั้งชั้นเงียบกริบ พยายามที่จะทำความเข้าใจกับคำตอบของเธอ
ครูซึ่งก็งงพอๆ กับเด็กคนอื่นๆ ถามว่า “หนูหมายความว่าอย่างไรจ๊ะ”

“ก็อย่างนี้นะคะ” นักปรัชญารุ่นจิ๋วเริ่มอธิบาย “ตาของหนูเห็นพ่อของเพื่อน เห็นช้าง เห็นภูเขา
แล้วก็เห็นอะไร ๆ อีกตั้งเยอะ ก็ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างมาอยู่ในตาของหนูได้ ตาของหนูก็ต้องใหญ่ที่สุดในโลกสิคะ”

ปัญญาไม่ใช่การเรียนรู้ แต่เป็นการรู้แจ้งเห็นจริงในสิ่งที่สอนกันไม่ได้

ลูกสาวเพื่อนตอบได้ดีมาก แต่อาตมาจะขอเสริมว่า
จิตของเราใหญ่กว่าดวงตาเสียอีก ฉะนั้นสิ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือ จิต

จิตสามารถเห็นทุกสิ่งที่ดวงตาเราได้เห็น แล้วยังเห็นมากไปกว่านั้นอีกโดยอาศัยจินตนาการของเรา
มันสามารถรับรู้เสียงซึ่งดวงตาเราไม่เคยได้เห็น และรับรู้สัมผัสทั้งของจริงและสิ่งที่ฝันถึง
นอกจากนี้จิตยังสามารถรับรู้สิ่งที่อยู่นอกเหนือสัมผัสทั้งห้า
เพราะเหตุว่าจิตสามารถรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะรู้จะเห็นได้
จิตจึงเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก จิตของเราครอบคลุมทุกสิ่ง