วันนี้เราคนจิตเวชเพิ่งเดินทางกลับจากการเข้าร่วมรับโลห์รางวัล ผ่าน"การรับรองคุณภาพ(HA;Hospital Accredict)จาก พรพ. ผ่านสถาบันธัญญารักษ์"(19 ก.ค.49) โดยการขึ้นรับครั้งนี้ "คุณเอื้อ"ของเรา คือ ท่านผู้อำนวยการพิสิฐ อังศุวัชรากร เป็นหัวเรือใหญ่ในการนำทีม และคุณอุไร วิรุฬบุตร หัวหน้ากลุ่มงาน พวกเรา"คนจิตเวช" ได้มีโอกาสไปร่วมงานครั้งนี้กันทุกคน ถือว่าเป็นผลพลอยได้จากการทำงานที่เราทุกคนต่างมุ่งมั่น และเน้นหลักการทำงานเป็นทีม

       การเรียนรู้ในการเดินทางไปครั้งนี้ ทำให้เราเชื่อมั่นในทีมมากขึ้น เพราะธรรมชาติในการทำงานที่เรามีกันอยู่ 9 คนนี้ เราต่างทำงานกันด้วยใจ ที่รักในงานกันจริงเพราะโดยส่วนใหญ่ เมื่อมีอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ "จิตเวช" สังคมมักจะคาดหวังและผลักนำมาสู่เรา ดั่งเช่นมักจะใช้คำพูดในทำนองที่ว่า "คนไข้ของเราเราก็ดูแลเองสิ" ซึ่งหากว่าเมื่อคนไข้จิตเวชเดินเข้ามาในโรงพยาบาล สิ่งแรกที่เขาจะทำคือ ตาม"คน"จิตเวช โดยที่ไม่ได้ซักถามก่อนเลยว่า คนไข้มาทำอะไร เพราะบางครั้งเขามาทำฟัน มาตรวจร่างกายทางด้านอื่นๆ ไม่ได้มารับยาจิตเวช เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้เราก็ไม่ได้รังเกียจ หากแต่เราจะรีบดูแลเพราะในความรู้สึกของพวกเราแทบทุกคน คือ "รักคนไข้" ไม่งั้นแต่ละคนคงไม่ทำงานอยู่ในแผนกนี้ได้นานขนาดนี้หรอก

       รางวัลหรือโล่ห์โล่ที่รับนี้ไม่ใช่เป้าหมายในการทำงานของเรา หากแต่อาจเป็นน้ำหยดหนึ่งที่มาชะโลมหัวใจเราคนทำงานให้ชุ่มชื่นขึ้น และเชื่อมั่นในอุดมการณ์การทำงานที่เราทุ่มเทลงไป การทำงานที่ยึดผู้ป่วยเป็นเป้าหมายสำคัญอย่างแท้จริง จะทำให้เราทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจไปที่งาน อยากแก้ไข ปรับปรุง บางครั้งอาจมองเป็นลูกทุ่งไปหน่อยแต่งานทุกงานที่เราทำก็สามารถสนองตอบต่อความการได้ เมื่อเขาถามเราว่า "ตัวชี้วัดเราคืออะไร" เราก็มักจะตอบได้ยากเพราะเรามักจะนึกไปถึงตัวชี้วัดตามเกณฑ์ แต่หากเมื่อพิจารณาดูกันจริงๆ อืม! งานที่เราทำนั้น ก็สามารถวัดออกมาตามเกณฑ์ชี้วัดนั้นได้นะ...

       เมื่อตอนที่เขามาประเมิน HA นั้น เราก็ไม่ได้เตรียมอะไรมากมาย เพียงแต่เรานำเสนอภาพที่เราทำจริง ว่าเราทำอะไรกับคนไข้อะไรและอย่างไร และมีข้อมูลเชิงประจักษ์สะท้อนออกมาให้เห็นชัดเจน ตรงนี้นี่เองที่น่าจะเป็นประเด็นที่ทำให้เราผ่านการประเมิน โดยที่ผู้บริหารของเราไม่ได้ไปวิ่งเต้นหรือ..เชียร์วงใน หากแต่เราสะท้อนของจริงและความเป็นจริงในการทำงานออกมาเท่านั้นเอง